Arkadiusz Brykalski - zdjęcie

Arkadiusz Brykalski

8.0 / 10

100 oddanych głosów

Absolwent Studium Wokalno-Aktorskiego w Gdyni i Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego. Jako aktor i śpiewak należał do zespołów Teatru Muzycznego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni, Teatru Wybrzeże w Gdańsku i Narodowego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. Stale współpracuje również z powstałą z inicjatywy Michała Zadary CENTRALĄ. Występował w spektaklach takich reżyserów, jak Grzegorz Wiśniewski, Jerzy Satanowski, Grażyna Kania, Agnieszka Olsten, Wiktor Rubin, Michał Zadara czy Barbara Wysocka, jak również w wielu popularnych serialach telewizyjnych. Jako aktor gościnny zagrał w trzech spektaklach Teatru Powszechnego (Lilli Wenedzie w reż. Michała Zadary, Krzyczcie, Chiny! w reż. Pawła Łysaka i Juliuszu Cezarze w reż. Barbary Wysockiej). Z początkiem sezonu 2016/17 dołączył do zespołu naszego teatru.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Chłopi

Dramat

Z monumentalnej powieści Władysława Reymonta Krzysztof Garbaczewski wyławia treści ekologiczne i emancypacyjne; śledzi związki człowieka ze światem przyrody, definiuje na swój własny sposób potrzebę i sens pracy. W wielopoziomowej inscenizacji konfrontuje idee pisarza z tymi współczesnymi, tworząc świat istot będących po części ludźmi, zwierzętami i robotami, które poszukują celu własnej egzystencji. Świat „Chłopów” Garbaczewskiego to także arena działania performerskiego, na której rozgrywają się dramaty społeczności funkcjonującej często w oparciu o przemoc wobec kobiet i relacje wykluczenia.

Uhonorowana w 1924 roku Nagrodą Nobla powieść przedstawia życie fikcyjnej wsi Lipce z końca XIX wieku. Czytana zwykle jako etnograficzny zapis przeszłości, dzisiaj na powrót odsłania swoją mitotwórczą potęgę i kreacyjną moc języka. Korzenie polskiej mentalności, jak opisuje to historyk Andrzej Leder, wywodzą się z folwarcznej relacji „tego, kto po bat sięga i tego, czyj grzbiet pod bat się pochyla”, a nawet sięgają jeszcze dalej – w głąb ludzkiego ducha, którego sens odnaleźć można w podporządkowaniu się odwiecznemu cyklowi natury.

Szczegóły spektaklu

Kram z piosenkami

Dramat

„Aż dziw, jak nie umiemy bawić się teatrem i jak mało mamy dlań miłości. Z większości postulatów, krytyk i kategorycznych żądań wyłania się ideał S c e n y pięknej nieraz i ambitnej, lecz nieodmiennie ponurej. Bo choć właśnie spośród uczniów Schillera wywodzi się większość naszych wybitnych realizatorów, prawie żaden z nich nie podziela miłości mistrza do owych pełnych uroku wodewilów, piosenek i tańców, które kojarzą się dziś niesłusznie z pojęciem lżejszej muzy, a które są przecież kwintesencją teatru” (Marta Fik).

Być może teatr wziął się z dytyrambu na cześć Dionizosa, lecz nasza kultura codzienna żyje piosenką i nie chodzi tylko o talent-show i Internet, ani nawet o radio. Leon Schiller zbierał codzienne piosenki podśpiewywane przez mieszczan, artystów i żołnierzy w pierwszej połowie XX wieku. W końcu wprowadził tę amatorską i popową twórczość na Scenę Narodową jako „Kram z piosenkami”. Zbiór ten wystawia się jednak rzadko i szczerze mówiąc, nikt tych piosenek nie pamięta. Wypadły z obiegu. Została za to po nich książka. Jak dostać się na scenę przy pomocy dawnych szlagierów? Czy można uczestniczyć, śpiewając swoją ulubioną piosenkę? Twórcy do współtworzenia spektaklu zaprosili mieszkańców Pragi.

Szczegóły spektaklu

Upadanie

Dramat

Upadanie to próba odpowiedzi na pytanie: dlaczego współczesny świat tak się radykalizuje i gwałtownie skręca na prawo. Nie będzie to socjologiczna analiza, ale zniuansowana psychologicznie opowieść rodzinna. Schilling snuje niemal Czechowowską historię, w której pod pozorem rutyny codziennego życia, stopniowo odsłaniają się kolejne dramaty i uwikłania każdego z bohaterów, m.in. liberalnego profesora z homoseksualnymi skłonnościami, który nie jest w stanie wyzwolić się z toksycznego małżeństwa, jego znudzonej życiem córki, która spełnienie znajduje w konserwatywnym światopoglądzie, a także bezrobotnego nieudacznika, którego córka zachodzi w ciążę i zastanawia się nad jej usunięciem, czy młodego robotnika, który marzy o wyjeździe za granicę i rezygnuje z miłości, widząc w tym szansę na odzyskanie szacunku do samego siebie. Kolejne komplikacje tych jednostkowych historii, hipokryzja, zaniedbania i intelektualne lenistwo prowadzą do dramatu.

„Chciałbym, żeby widzów, oprócz jednoznacznych aluzji politycznych, prowokowały też reakcje ludzkie. Jeśli pojawi się jakikolwiek problem, najważniejszy jest człowiek, który za nim stoi. Trudno jest tak dostroić sztukę, żeby każda postać reprezentowała jakąś prawdę i żebyśmy jednocześnie czuli do każdego lekką niechęć. - Tak, abyśmy lubili ich, zgadzali się z nimi, ale też żeby nas niepokoili, wytrącali z równowagi. Aby widz gubił się w prawdach i nie wiedział po czyjej stronie stoi.” / Árpád Schilling

Szczegóły spektaklu

Klątwa

Dramat

W momencie, w którym związek Kościoła i państwa wydaje się nierozerwalny, a władza organów kościelnych próbuje wpłynąć na funkcjonowanie świeckich instytucji oraz na decyzje jednostek, twórcy spektaklu sprawdzają, czy opór wobec tych mechanizmów jest jeszcze możliwy. Na ile katolicka moralność przenika podejmowane przez nas decyzje? Jak wpływa na światopogląd osób, które deklarują niezależność od Kościoła, a jakie konsekwencje posiada dla tych, którzy uważają się za katolików? A przede wszystkim: na ile sztuka współczesna jest zdeterminowana przez religijną cenzurę, autocenzurę i unikanie zarzutu o „obrazę uczuć religijnych”?

Spektakl „Klątwa” wykorzystuje motywy z dramatu Wyspiańskiego do stworzenia wielowątkowego krajobrazu współczesnej religijności i areligijności. W ramach teatru, rządzącego się własną hierarchią oraz często wykorzystującego mechanizm podporządkowania i upokorzenia, twórcy zastanawiają się, czy wyzbycie się lęku przed władzą, a nawet samej władzy, znajduje się w zakresie ich możliwości.

Oliver Frljić, uznany chorwacki reżyser i dramatopisarz, to przedstawiciel europejskiego teatru krytycznego, który poddaje odważnej dyskusji skomplikowane kwestie społeczno-polityczne. Polskiej publiczności znany jest z pokazów spektakli podczas Festiwali Dialog oraz Kontakt. Teatr Powszechny w 2015 roku w ramach bloku tematycznego „Krzyczcie!” prezentował jego spektakl „Przeklęty niech będzie zdrajca swej ojczyzny”.

Spektakl przeznaczony tylko dla widzów dorosłych.

Zawiera sceny odnoszące się do zachowań seksualnych i przemocy, a także tematyki religijnej, które pomimo ich satyrycznego charakteru mogą być uznane za kontrowersyjne. Wszelkie sceny przedstawione w spektaklu są odzwierciedleniem wyłącznie wizji artystycznej.

W spektaklu wykorzystywana są również głośna muzyka i efekt stroboskopowy (światło pulsujące z dużą częstotliwością). Osoby wrażliwe na ten rodzaj oświetlenia prosimy o zachowanie szczególnej ostrożności.

Szczegóły spektaklu

Sprawiedliwość

Dramat

W latach 1968, 1969 i 1970 około dwunastu tysięcy osób pochodzenia żydowskiego zostało zmuszonych do opuszczenia Polski. Polska, uboższa o tych obywateli, ucierpiała jako społeczeństwo, jako kraj, jako naród. Ani ówczesne, ani dzisiejsze prawo nie pozwala na dyskryminację obywateli ze względu na pochodzenie. Mimo tego, do dziś nikt nie odpowiedział przed sądem za współudział w spowodowaniu tego wydarzenia.

Reżyser Michał Zadara wraz z zespołem prawników i historyków bada możliwość przypisania odpowiedzialności karnej lub cywilnej osobom współodpowiedzialnym za doprowadzenie do wypędzenia Żydów z Polski. Celem jest skierowanie do prokuratury zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez konkretną osobę lub grupę osób. Twórcy badają, w jakim stopniu możliwe jest ustalenie winnych wypędzenia. Czy po 50. latach od tych wydarzeń można jeszcze komuś postawić zarzuty za zachowania niezgodne z prawem?

„Sprawiedliwość” to spektakl o kraju, w którym została popełniona zbrodnia, za którą nikt nie został ukarany. Zupełnie jak „Król Edyp” Sofoklesa.

Szczegóły spektaklu

Mefisto

Dramat

„Polityka nigdy mnie nie obchodziła, wiec czemu teraz miałbym się nią interesować? Jedyną formą wolności jest dla mnie teatr. Jestem aktorem: chodzę do teatru, gram swoje role i wracam do domu. To wszystko” - mówi Hendrik Höfgen, bohater książki Klausa Manna i filmu Istvána Szabó, na wieść o dojściu Hitlera do władzy. Historia aktora-kameleona, gładko wchodzącego w alianse z każdą kolejną władzą, niepokojąco łatwo nabiera aktualności w innych czasach. Film Istvána Szabó z 1981 roku odbierany był jako głos w sprawie ówczesnych reżimów wschodniej Europy.

Premiera Mefista zrealizowana w Teatrze Powszechnym w 1983 roku wyrastała z doświadczenia stanu wojennego i postaw artystów wobec władz PRL-u. Mefisto w 2017 roku powstaje w teatrze obrzucanym racami przez narodowców, piętnowanym z kościelnych ambon i mównic sejmowych; w teatrze, przed którym staje policja żeby zapewnić bezpieczeństwo. W kraju, w którym decyzja o występie w mediach publicznych jest obciążona dylematami, jakie dotąd znaliśmy tylko z historii.

„Bez paniki. Zachowajmy trzeźwy umysł…” – komentuje Höfgen lęki przyjaciół opozycjonistów. Czy wszyscy jesteśmy albo w każdej chwili możemy stać się Höfgenami? Gdzie kończy się kompromis, a zaczyna oportunizm? Czy wyznaczanie tej granicy nie służy utwierdzaniu się w poczuciu moralnej wyższości? A może jest próbą zachowania resztek przyzwoitości? Kto jest lub chce być Wallenrodem, a kto niezłomnym? I jakie trupy trzymają w szafie dzisiejsi samozwańczy nonkonformiści?

Szczegóły spektaklu

Elementarz

Dla dzieci

Na podstawie „Elementarza” Mariana Falskiego.

Od 1910 roku „Elementarz" Mariana Falskiego jest pierwszą lekturą milionów dzieci uczących się pisać po polsku. Należy więc do ścisłego kanonu polskiej literatury, będąc jednym z niewielu dzieł, które znają prawie wszyscy ludzie mówiący po polsku, żyjący w rozproszeniu na całym świecie. Równocześnie, książka ta, pozostaje - jako podręcznik - niewidocznym a kluczowym składnikiem kultury.
Spektakl wprowadza najmłodszych widzów w fascynujący świat mowy i pisma, oswaja z literami i słowami, które służą jako drogowskazy. Towarzyszą bohaterom w podróży prowadzącej z pokoju Ali i jej psa Asa przez las, ciemną noc do olbrzymiego miasta, a w końcu nawet w kosmos. Bo każde dziecko, jeśli tylko mu pozwolimy marzyć, może stać się kosmonautą i latać aż do gwiazd.
Artyści poszukają nowych sposobów, by porozumieć się z najmłodszymi. Tak jak dzieci, które uczą się pierwszych elementów pisma, wybieramy się w podróż w nieznane, gdzie każde słowo może stać się początkiem nowego kosmosu.

Szczegóły spektaklu

Kaszana, zdalnie sterowana

Musical

Poetycko-kabaretowa opowieść o współczesnej Polsce nie pozbawiona akcentów uniwersalnych w wykonaniu znanych aktorów i z muzyką na żywo oparty na tekstach i z muzyką Piotra Bukartyka. Twórczość Piotra Bukartyka nie jest łatwa do zdefiniowania. Jest opisywany jako: autor, kompozytor, konferansjer, aktor( miał i taki epizod), ale przede wszystkim pieśniarz poruszający się na pograniczu wielu gatunków muzycznych, mieszający rocka, bluesa, regge, folk z kabaretem i piosenką literacką.

Napisał przeszło 400 piosenek, niektóre z nich zostały okrzyknięte hitami np. „Kobiety jak te kwiaty”, „Niestety trzeba mieć ambicję”, „Sznurek”, „W życiu liczy się porządek” czy „Małgocha”. Szerokiej publiczności znany od lat m.in. z piątkowych audycji „Urywki z Rozrywki” w radiowej Trójce. Czasami Bukartyk komponuje utwory dla innych artystów ( Varius Manx, Mieczysław Szcześniak, Andrzej Krzywy), jednak zazwyczaj to on sam jest interpretatorem swoich piosenek. Spektakl „Kaszana, zdalnie sterowana” jest pierwszą próbą przeniesienia tych piosenek na innych wykonawców i to wykonawców pozornie nie z tej samej bajki, czyli aktorów i to aktorów bardzo charakterystycznych. Będzie to przygoda ciekawa i zaskakująca zarówno dla publiczności jak i autora.

Szczegóły spektaklu

Kaszana zdalnie sterowana

Komedia

Twórczość Piotra Bukartyka niełatwo zdefiniować. Trudno też zamknąć w jednym określeniu jego artystyczną działalność: autor ponad 400 piosenek, kompozytor, konferansjer, radiowiec, aktor (miał i taki epizod), a przede wszystkim – pieśniarz poruszający się na pograniczu wielu gatunków muzycznych, mieszający rocka, bluesa, reggae i folk z kabaretem oraz piosenką literacką, od lat wymyka się wszelkim schematom.

Daleki od sztampy będzie też spektakl bazujący na jego twórczości i wyreżyserowany przez doskonale znanego poznańskiej publiczności Jerzego Satanowskiego. Kabaretowo-poetycką opowieść o współczesnej Polsce, niepozbawioną przy tym akcentów uniwersalnych, tworzy 25 znakomitych – i wciąż zaskakująco aktualnych – piosenek. Zapraszamy!

Szczegóły spektaklu

Krzyczcie, Chiny!

Dramat

W porcie chińskim w niewyjaśnionych okolicznościach ginie jeden z białych kolonizatorów. W odwecie kapitan angielskiego okrętu wydaje rozkaz egzekucji dwóch niewinnych Chińczyków.
Czy bunt mieszkańców wobec przemocy garstki uprzywilejowanych decydentów z Europy, będzie początkiem walki o wolność i godność człowieka? Czy kobiety w tej historii, których jedyną bronią i piętnem jest seksualność, zdołają powstrzymać swoich mężów i kochanków przed eskalacją konfliktu, czy raczej uruchomią w nich pierwotne instynkty zemsty i dominacji nad słabszym?

Twórcy Krzyczcie, Chiny! na nowo podejmują temat rewolucji i podziałów społecznych we współczesnym świecie. Spektakl jest obrazem zmagań o prawo do autonomiczności jednostki zderzającej się z brutalną dyskryminacją. Polityczna wyrazistość zestawiona zostaje z prymitywną siłą i wielkimi emocjami, a wszystko podkreśla wspaniała gra aktorska.

Szczegóły spektaklu

10 politycznych piosenek

Dramat

Dokument teatralny, który na nowo stawia pytanie o tożsamość narodową Polaków i ich relacje z Innymi, Obcymi. Jego bohaterami są pracownicy warszawskich kebabów – pochodzący z Syrii, Bangladeszu, Indii, Jemenu, a głównym tematem – ich doświadczenie jako imigrantów, pracowników i właścicieli barów w Polsce.

Oderwani od miejsca urodzenia, napędzają polską gospodarkę, karmią większość społeczeństwa, a tysiące barów w całym kraju są nieodłącznym elementem polskiego pejzażu. Pracownicy kebabu są niewidzialni – jako imigranci nie mają reprezentacji politycznej, nie istnieją media mówiące w ich imieniu, żaden poseł nie zabiega o ich głosy. Dlaczego Polska wciąż pozostaje homogeniczną wyspą w wielokulturowej Europie? Spektakl Centrali świetnie to pokazuje.

Szczegóły spektaklu

Lilla Weneda

Tragedia

Akcja Lilli Wenedy rozgrywa się w brutalnej, bajkowej prehistorii Polski przedchrześcijańskiej, podczas wojny dwóch mitycznych polskich plemion: Wenedów i Lechitów.

Michał Zadara osadza ten dramat w realiach XX-wiecznej historii, używając dramatu Słowackiego jako klucza do naszego obecnego, XXI-wiecznego stanu umysłu, ciągle obciążonego wydarzeniami z przeszłości.

Szczegóły spektaklu

Juliusz Cezar

Tragedia

Zwycięski Juliusz Cezar powraca do Rzymu, gdzie witają go wiwatujące tłumy i nowe zaszczyty. Tymczasem, część senatorów obawia się skupienia całej władzy w rękach jednego człowieka i zawiązuje spisek, by zabić Cezara. Shakespeare skupia się na ukazaniu mechanizmów, które doprowadziły do Id marcowych, ale przede wszystkim pokazuje ich konsekwencje dla Rzymu i samych spiskowców.

Używając klasycznego tekstu, Barbara Wysocka dokonuje rekonstrukcji dramatu, zadając pytania, czy spiskowcy istotnie byli szlachetnymi patriotami, zatroskanymi o losy kraju, czy małymi, pozbawionymi szerokich perspektyw ludźmi, którzy nie mogli znieść wielkości Cezara? Czy walka o władzę to jeszcze Wielki Mechanizm, który opisał Jan Kott, czy może już tylko brudna rozgrywka, w której wszystkie chwyty są dozwolone?

Szczegóły spektaklu