Anna Smołowik - zdjęcie

Anna Smołowik

8.6 / 10

152 oddanych głosów

Data urodzenia:
08-07-1985 (32 lat)

Absolwentka Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (2008).

Zadebiutowała w spektaklu Harolda Pintera „Lokatorzy” w reż. Waldemara Śmigasiewicza (2007). Za rolę Lubow Raniewskiej w sztuce A. Czechowa „Wiśniowy sad” w reżyserii Jefgenii Safonowej (2008), otrzymała wyróżnienie na XXVI Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. W 2007 roku została laureatką trzech nagród w X konkursie „Pamiętajmy o Osieckiej”, w tym: II nagrody, Nagrody Publiczności i Nagrody Dziennikarzy. Zdobywczyni Feliksa warszawskiego za najlepszy debiut w sezonie 2009/2010 r. W Teatrze telewizji debiutowała rolą Hanki Orzechowskiej w spektaklu Macieja Wojtyszki „Powidoki”. Współpracuje z Teatrem Ludowym w Krakowie - gdzie gra Stefcię w „Stefci Ćwiek w szponach życia” w reż. Mateusza Przyłęckiego, Och Teatrem , gdzie gra Dunię w „Wassie Żeleznowej” w reż. W. Raźniaka, Teatrem Konsekwentnym, w którym występuje w "Kompleksie Portnoya” w reż. A. Popławskiej i A. Sajnuka. Na scenie Laboratorium Dramatu gra w „Przylgnięciu” P. Rowickiego i „Stephenie Moles, zabiła swojego męża, a potem odpiłowała mu prawą dłoń” M. Prześlugi.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Kompleks Portnoya

Tragikomedia

Oto Alexander Portnoy: Żyd i antysemita, seksoholik i onanista, maminsynek i buntownik, szowinista i zastępca komisarza Nowego Jorku ds. równouprawnienia. Bohater spektaklu stara się odnaleźć własną tożsamość, jej czystą i niezapisaną formę - wolną od semickiego wychowania, powinowactwa i przywiązania. Jeszcze nie wie, że to niemożliwe.

Wielokrotnie nagradzana inscenizacja głośnej powieści Philipa Rotha w reżyserii Adama Sajnuka i Aleksandry Popławskiej. Spektakl jest adaptacją powieści, która w latach 70. stała się manifestem ówczesnego pokolenia amerykańskiego. Sztukę doceniono dwoma Feliksami Warszawskimi: w najważniejszej kategorii, czyli za reżyserię - dla Adama Sajnuka (który również wciela się w postać Alexa) i Aleksandry Popławskiej oraz za debiut aktorski dla Anny Smołowik, grającej i skromną siostrę Portnoya, i liczne wcielenia jego kochanek.

Realizację Sajnuka można zachwalać długo i na różne sposoby. Ale najlepszą recenzją niech będą słowa Lecha Śliwonika, byłego rektora Akademii Teatralnej i redaktora naczelnego "Sceny", na której łamach tak pisał o "Kompleksie": Naprawdę dobra robota. No niech będzie - bardzo dobra.

Szczegóły spektaklu

19.09Tue

20.09Wed

21.09Thu

22.09Fri

23.09Sat

24.09Sun

25.09Mon

26.09Tue

27.09Wed

28.09Thu

29.09Fri

30.09Sat

01.10Sun

02.10Mon

03.10Tue

04.10Wed

05.10Thu

06.10Fri

07.10Sat

08.10Sun

09.10Mon

10.10Tue

11.10Wed

12.10Thu

13.10Fri

14.10Sat

15.10Sun

16.10Mon

17.10Tue

18.10Wed

19.10Thu

20.10Fri

21.10Sat

22.10Sun

23.10Mon

19.09Tue

20.09Wed

21.09Thu

22.09Fri

23.09Sat

24.09Sun

25.09Mon

26.09Tue

27.09Wed

28.09Thu

29.09Fri

30.09Sat

01.10Sun

02.10Mon

03.10Tue

04.10Wed

05.10Thu

06.10Fri

07.10Sat

08.10Sun

09.10Mon

10.10Tue

11.10Wed

12.10Thu

13.10Fri

14.10Sat

15.10Sun

16.10Mon

17.10Tue

18.10Wed

Wichrowe Wzgórza

Melodramat

Hollywood zobaczyło w Wichrowych wzgórzach materiał na wielki melodramat, opowieść o tragicznej miłości w efektownej scenerii ponurych wrzosowisk.

Adaptując powieść na potrzeby filmu uproszczano jej wymowę, uładzano bohaterów, wreszcie amputowano jej kluczową drugą część – banalizując w ten sposób arcydzieło Emily Brontë. (...) Próbujemy z Julią Holewińską spojrzeć na Wichrowe Wzgórza jak na swoistą „encyklopedię miłości”. Brontë zawarła w swojej powieści niezliczoną ilość wzorców miłosnych relacji, od tych bratersko-siostrzanych, poprzez miłość rodzicielską i synowską, koncentrując się wreszcie na związkach kochanków. Dokonując wiwisekcji uczuć stawia swoją główną bohaterkę Katarzynę przed fundamentalnym wyborem między tym, co racjonalne, kontrolowane, gwarantujące rozwój, ale i stawiające wzajemne ograniczenia, a tym, co irracjonalne, niebezpieczne, twórcze, ale i autodestrukcyjne. Relacja Katarzyny i Heathcliffa, najistotniejsza zarówno w powieści, jak i naszej adaptacji, to utopijna wizja miłosnego związku funkcjonującego poza jakimkolwiek kontekstem kulturowym: uczucie łączące przybrane rodzeństwo wymyka się klasyfikacji, istnieje poza językiem czy konwenansem, jest gwałtowne, nie uznaje kompromisów, jest wreszcie niebezpieczne i destrukcyjne.

Szczegóły spektaklu

19.09Tue

20.09Wed

21.09Thu

22.09Fri

23.09Sat

24.09Sun

25.09Mon

19.09Tue

20.09Wed

21.09Thu

Pozory mylą

Komedia

Nic nie jest takie, jakim się wydaje...

Główny bohater - Sherman, to wspaniały pisarz, który zupełnie nie wierzy siebie i w swój talent. W obawie przed krytyką, zwłaszcza ze strony najbliższych, wydaje książkę pod pseudonimem S.j. Telpeman. Książka staje się hitem i wydawca prosi autora o publiczną promocję w popularnym talk-show. Wystąpienie w telewizji zdaje się przerastać nieśmiałego Shermana, dlatego prosi o pomoc swojego przyjaciela Matta. Tak rozpoczyna się pełna niespodzianek, zaskakujących zwrotów akcji i humoru akcja spektaklu.

Szczegóły spektaklu

19.09Tue

20.09Wed

21.09Thu

22.09Fri

23.09Sat

24.09Sun

25.09Mon

19.09Tue

20.09Wed

21.09Thu

Szkarłatny płatek i biały

Dramat

Bohaterem "Szkarłatnego płatka" Michela Fabera jest XIX wiek, przedsionek nowoczesności, w którym tematy takie jak prawa kobiet, religia i nauka, stosunek do seksualności czy modele kobiecości i męskości są definiowane na nowo — powoli wyłania się z nich nasz współczesny świat.

Dziewiętnastowieczny Londyn Fabera raz wydaje nam się bezpiecznym przez swój dystans historycznym światem, żeby po chwili okazać się gorzką karykaturą naszej współczesności. Pięć postaci, których losy śledzi nasz spektakl, reprezentuje dylematy czasów przełomu: przemysłowiec rozdarty pomiędzy młodzieńczymi ideałami a kapitalistycznym światem; niedoszły pastor zmagający się z potrzebami ciała; głęboko wierząca działaczka społeczna, którą brak poszanowania konwenansów skazuje na wykluczenie; eteryczna i niewinna dama skazana na bycie kochanką z krwi i kości, żoną i matką; wreszcie prostytutka, która pokonuje kolejne szczeble drabiny społecznej i przekonuje się, że wyższy status wcale nie oznacza większej wolności. To właśnie pragnienie wolności, szeroko rozumianej emancypacji, wydaje się być wspólnym mianownikiem dla dążeń bohaterów Szkarłatnego płatka, którzy wypatrują nadchodzącego XX wieku z nadzieją, ale i z lękiem. Czy rzeczywiście nowoczesność przyniosła nam wolność i spełnienie? I czy faktycznie już nadeszła?

Szczegóły spektaklu

19.09Tue

20.09Wed

21.09Thu

22.09Fri

23.09Sat

24.09Sun

25.09Mon

19.09Tue

20.09Wed

21.09Thu

Dogville

Dramat psychologiczny

Sezon 2016/2017 Teatr Syrena rozpoczyna premierą jednego z najbardziej intrygujących tytułów ostatnich lat - "Dogville" Larsa von Triera. To mroczna historia osadzona w miasteczku, którego mieszkańcy - poczciwi, pobożni i pracowici ludzie - decydują się dać schronienie obcej, młodej kobiecie. Grace ucieka przed bandą gangsterów, a za wsparcie społeczności Dogville godzi się rewanżować drobnymi pracami. Z czasem mieszkańcy miasteczka rozsmakowują się w poczuciu władzy nad dziewczyną, dręcząc ją i wykorzystując w coraz bardziej haniebny sposób. Już nie ma odwrotu, w poczciwym Dogville wydarzy się coś potwornego...

W 2003 roku Lars von Trier zrealizował wstrząsający film z Nicole Kidman w roli Grace. Autorem scenicznej adaptacji scenariusza jest Christian Lollike.

- Starałem się przede wszystkim oddzielić tekst od filmu - opowiada Lollike - by pozwolić reżyserom teatralnym na opowiedzenie swojej własnej, oryginalnej wersji "Dogville". Oczywiście sztuka bazuje na filmie, ale Lars von Trier był na tyle uprzejmy, że zgodził się na wykorzystanie przeze mnie wcześniejszych wersji scenariusza. To pozwoliło mi dodać fragmenty tekstu, które zostały wycięte z filmu lub pokazane w inny sposób."

Szczegóły spektaklu

19.09Tue

20.09Wed

21.09Thu

22.09Fri

23.09Sat

24.09Sun

25.09Mon

19.09Tue

20.09Wed

21.09Thu

Obsesje

Musical

Co połączyło aktorkę Annę Smołowik i dramatopisarkę Julię Holewińską?

Poza wcześniejszą współpracą przy głośnych Wichrowych Wzgórzach, połączyły je wspólne obsesje. Ich nowy projekt – muzyczny stend up powstał z rozmów, plotek, anegdot, obserwacji. Wszystkie dotyczyły obsesji. Będzie więc trochę śmiesznie, trochę wzruszająco – o urodzie, miłości, pracy, ambicjach, kompleksach, zawiedzionych uczuciach, terapii, dietach, zazdrości i namiętności. Z kilkunastu piosenek, które zaśpiewa aktorka wyłania się portret współczesnej kobiety z całym bagażem lęków i nadziei, które towarzyszą jej na co dzień. Teksty Holewińśkiej balansujące pomiędzy liryzmem a groteską okazują się krzywym zwierciadłem, w którym zobaczy się nie jeden z nas. Annie Smołowik towarzyszy zespół pod kierownictwem Hadriana Tabęckiego.

Szczegóły spektaklu

19.09Tue

20.09Wed

21.09Thu

22.09Fri

23.09Sat

24.09Sun

25.09Mon

19.09Tue

20.09Wed

21.09Thu