Anna Seniuk - zdjęcie

Anna Seniuk

9,0 / 10

24 oddanych głosów

Data urodzenia:
17-11-1942 (77 lat)

Polska aktorka teatralna, filmowa i dubbingowa, profesor Akademii Teatralnej w Warszawie.

W 1964 ukończyła PWST w Krakowie i zadebiutowała na scenie rolą Irmy w Wariatce z Chaillot J. Giraudoux w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. W latach 1964-1970 była aktorką Starego Teatru w Krakowie. Następnie wchodziła w skład zespołów Teatru Ateneum (1970-1974, 1991-2003), Teatru Powszechnego w Warszawie (1977-1982) i Teatru Polskiego (1982-1991). Od roku 2003 występuje w Teatrze Narodowym w Warszawie.

Występowała także w Teatrze Telewizji, w filmach i w licznych serialach. Niezapomnianą kreację aktorską Magdy Karwowskiej stworzyła w jednym z najpopularniejszych polskich seriali telewizyjnych: Czterdziestolatku i Czterdziestolatku 20 lat później w reżyserii Jerzego Gruzy. Współpracuje z Teatrem Polskiego Radia od lat 70. XX w. Do tej pory zagrała ponad 40 ról radiowych, wśród nich znalazły się także słuchowiska dla dzieci.

Otrzymała wiele nagród. W 1979 została nagrodzona Nagrodą Prezesa Rady Ministrów II stopnia za kreacje aktorskie. Laureatka Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza – przyznawanej przez redakcję miesięcznika "Teatr" – za sezon 1991/1992, za rolę Dulskiej w Moralności Pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej w Teatrze TV.0

Tytuł naukowy profesora uzyskała 22.07.1998 r

Spektakle z udziałem tego aktora:

Pogorzelisko

Tragedia

Przedstawienie warsztatowe III roku Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej im. Al. Zelwerowicza w Warszawie i Wydziału Scenografii ASP.

Wajdi Mouawad – urodzony w 1968 r. w Bejrucie, w wieku 11 lat wyjechał wraz z matką i rodzeństwem z Libanu do Francji; studia odbył w Kanadzie w Narodowej Szkole Teatralnej w Montrealu; reżyserowane przez niego spektakle na bazie własnych tekstów (Littoral, Niebiosa) prezentowane były na Festiwalu w Awinionie (1998, 2009), zaś sztuka Pogorzelisko doczekała się realizacji filmowej, która zdobyła Grand Prix na Warszawskim Festiwalu Filmowym (2010).

„Wajdi Mouawad pisze swoje teksty tak, jakby był nie wnukiem nawet lecz dzieckiem Greków. Może libańskie pochodzenie i doświadczenie losu wojennego i zdestabilizowanego, doświadczenie uchodźstwa zdeterminowało jego postrzeganie świata? Są sprawy, o których nie mamy pojęcia i do tego potrzebni są nam pisarze, ale nie literaci. Mouawad jest pisarzem. Ma rzadki dar poetyckiego widzenia świata.”
Piotr Gruszczyński

Szczegóły

Wieczór w Teatrze Wielkim

Monodram

Anna Seniuk w spektaklu na podstawie poematu Stanisława Balińskiego, z akompaniamentem Magdaleny Małeckiej na altówce. Wieczór składa się z dwóch części: spektaklu i spotkania z Aktorką, która opowie o swoich rolach teatralnych i filmowych.

Stanisław Baliński (1898-1984), twórca blisko związany z grupą poetycką Skamander, opisuje z humorem, trochę ironicznie, a zarazem sentymentalnie świat współczesnych mu artystów. W recytowanym przez Annę Seniuk poemacie słyszy się zachwyt nad sztuką. Lecz to dopiero początek opowieści. Opera jest jedynie pretekstem, aby dotknąć tego, co zawsze najbardziej emocjonuje i ciekawi. Dzięki Balińskiemu będziemy mogli zajrzeć za teatralne kulisy, poznać losy wielkich śpiewaków, poczuć smak sławy a czasem – także ból porażki.

„Wieczór w Teatrze Wielkim” to doskonały tekst napisany błyskotliwie z dużym poczuciem humoru.To poetycka opowieść o sztuce i barwna wędrówka śladami minionej epoki. Ten spektakl jest ucztą dla fanów teatru i dla miłośników talentu aktorki. „Mówię ten poemat od wielu lat, zawsze z ogromną przyjemnością”. – Anna Seniuk.

Szczegóły

Twórcy obrazów

Dramat

Autentyczne postaci. Prawda o istocie tworzenia i odpowiedzialności w sztuce.

Rok 1920. Reżyser Wiktor Sjöström pracuje nad filmem Woźnica śmierci według powieści noblistki Selmy Lagerlöf – dziełem, które przejdzie do historii kina. Przed projekcją pisarka poznaje Torę Teje, aktorkę u progu kariery. Bezczelna dziewczyna prowokuje wyniosłą Selmę do ujawnienia sekretów jej twórczości.

Uprzejmie informujemy, że ze względu na układ sceny, spóźnieni widzowie nie będą wpuszczani na widownię. Prosimy o punktualne przybycie na spektakl.

W spektaklu wykorzystano fragmenty filmu Woźnica śmierci (Körkarlen), reżyseria: Wiktor Sjöström, zdjęcia: Juliusz Jaenzon, prod. Szwecja 1921

Prawa autorskie Autora szuki na terenie RP reprezentuje Agencja Dramatu i Teatru ADiT.

Szczegóły

Ułani

Muzeum Wszech-Ułaństwa Polskiego. Eksponaty narodowego wzmożenia.
Komedia serio w trzech aktach o uwikłaniu w mitach polskości. Śmieszne, a przez to okropnie smutne.

Szczegóły

Udręka życia

Tragikomedia

Rzecz jasna, kłócą się. W kosmosie wspólnego małżeńskiego istnienia – Anna Seniuk jako Lewiwa i Janusz Gajos jako Jona.

Są godnymi siebie przeciwnikami. Mają kilkadziesiąt lat praktyki, wiedzą, że wiele można powiedzieć i wiele wybaczyć. W tragikomedii Hanocha Levina o zmęczonych sobą małżonkach jest miejsce na przywiązanie, rozczarowania, wyrzuty, żal do życia, które mija i wściekłość, że jest się starym. W samotności byłby spokój. Ale naprawdę ma się tylko siebie nawzajem.

Uprzejmie informujemy, że ze względu na układ sceny, spóźnieni widzowie nie będą wpuszczani na widownię. Prosimy o punktualne przybycie na spektakl.

Nagrody i nominacje:

2012 – Nagroda im. Cypriana Kamila Norwida w kategorii „Teatr” dla Jana Englerta za reżyserię
2012 – Feliks Warszawski w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola męska” dla Włodzimierza Pressa za rolę Gunkela
2012 – nominacja do Feliksa Warszawskiego w kategorii „najlepsza pierwszoplanowa rola kobieca” dla Anny Seniuk za rolę Lewiwy
2012 – nominacja do Feliksa Warszawskiego w kategorii „najlepsza pierwszoplanowa rola męska” dla Janusza Gajosa za rolę Jony Popocha

Szczegóły

Obietnica poranka

Dramat psychologiczny

Świetni aktorzy w sztuce na podstawie niezwykłej autobiografii Romaina Gary’ego.

Rodzinny spektakl Anny Seniuk i Grzegorza Małeckiego. Aktorzy Teatru Narodowego opowiadają dzieje niezwykłej relacji nadopiekuńczej matki i jej syna – pisarza, na podstawie autobiografii Romaina Gary’ego. Spektakl wyreżyserował Maciej Wojtyszko, specjalista od zaglądania w dusze i wspomnienia ludzi wybitnych, cały czas zastanawiający się, czym artysta różni się od nas, zwykłych ludzi. Po co nam matki? – pyta Gary w spektaklu – na ile nas stwarzają, czemu wpisują w nasze życie swoje ambicje, co im naprawdę zawdzięczamy. Matka Gary’ego była jego największym skarbem ale i przekleństwem.

Szczegóły

Scena Mistrzów: Udręka życia - spektakl Teatru Narodowego w Warszawie

Dramat

Opowieść o znudzonych sobą małżonkach czy hymn na cześć małżeństwa? Udręka życia, nazywana „komedią rodzinną", traktuje przede wszystkim o poszukiwaniu szczęścia, zmaganiach z nużącą codziennością, lęku przed opuszczeniem i zapomnieniem. W przewrotnym tekście Levina nawet melancholia zyskuje ironiczny, czasem groteskowy charakter.

Rzecz jasna, kłócą się. W kosmosie wspólnego małżeńskiego istnienia – Anna Seniuk jako Lewiwa i Janusz Gajos jako Jona. Są godnymi siebie przeciwnikami. Mają kilkadziesiąt lat praktyki, wiedzą, że wiele można powiedzieć i wiele wybaczyć. W tragikomedii Hanocha Levina o zmęczonych sobą małżonkach jest miejsce na przywiązanie, rozczarowania, wyrzuty, żal do życia, które mija i wściekłość, że jest się starym. W samotności byłby spokój. Ale naprawdę ma się tylko siebie nawzajem.

Szczegóły

Łysa śpiewaczka

Dramat

Czy granice mojego języka są granicami mojego świata? Manifest teatru absurdu reżyseruje Maciej Prus.

Smithowie, Martinowie, służąca i strażak. Mielą językiem. Pokazują bezsens codziennych rozmów, publicznych przemów. Nie potrafią wyrazić myśli i uczuć. Język rozrasta się, zapełnia cały kosmos i pokazuje jego niedorzeczność. Klasyka dwudziestowiecznego komizmu.

Szczegóły