Anna Paruszyńska - zdjęcie

Anna Paruszyńska

5.8 / 10

38 oddanych głosów

Wiek: 27 lat

Urodzona w 1990 absolwentka Wydziału Aktorskiego krakowskiej PWST (2015). Jeszcze jako licealistka wystąpiła na Scenie Dramatycznej Teatru Jeleniogórskiego im. C.K. Norwida w „Elektrze” w reżyserii Natalii Korczakowskiej. Reżyserami jej przedstawień dyplomowych byli Aleksandra Popławska, Jerzy Trela i Paweł Świątek. Zagrała także w „Braciach Karamazow” (reż. Tomasz Cymerman), najlepszym spektaklu Forum Młodej Reżyserii (Kraków 2013). Na zawodowej scenie zadebiutowała w przedstawieniu Marcina Libera do tekstu Tadeusza Różewicza „Stara kobieta wysiaduje”. Obecnie występuje w Starym Teatrze i warszawskim Teatrze IMKA.

Kariera teatralna:

2015: POSKROMIENIE ZŁOŚNICY (Bianka/ Modystka), reż. M. Kotański

2015: MOMOTARO (Honsu), reż. T. Karolak

2014: MURZYNI (Śnieżka), reż. P. Świątek

2014: STARA KOBIETA WYSIADUJE (Trzecia Dziewczyna/ Atropos), reż. M. Liber

2013: WANDA (Wanda Dziecko), reż. P. Passini (od 2015)

2013: SAMOBÓJCA (Kleopatra Maksimowna), reż. J. Trela

2013: BRACIA KARAMAZOW (Katarzyna Iwanowna), reż. T. Cymerman

2013: KOŁO KWINTOWE (Kobieta, która zostawiła swoje dziecko w samochodzie), reż. A. Popławska

2008: ELEKTRA (Młoda Elektra), reż. N. Korczakowska

Spektakle z udziałem tego aktora:

Dobra terrorystka

Dramat

Spektakl na podstawie głośnej powieści Doris Lessing, laureatki Nagrody Nobla z roku 2007. Dobra terrorystka w reżyserii Agnieszki Olsten jest pierwszym wystawieniem tego dzieła w Polsce.

Doris Lessing o swojej powieści powiedziała: „Pomyślałam, że ciekawie byłoby napisać historię grupy amatorów, osób niekompetentnych, którzy zamierzają podłożyć bombę. Miałam główną bohaterkę, bo znam kilka osób podobnych do Alice - tej mieszanki matczynej miłości, troski o wieloryby, foki i środowisko, która w tym samym czasie potrafi powiedzieć: „nie można zrobić omletu bez rozbijania jajek" i która bez mrugnięcia okiem może rozważać zabicie dużej ilości osób. Im więcej o tym myślałam, tym bardziej stawało się to interesujące. No więc miałam ją, miałam jej chłopaka i z grubsza wiedziałam, jakich potrzebuję ludzi. Chciałam różnorakich bohaterów, więc wymyśliłam parę lesbijek. Ale wtedy zainteresowały mnie postaci, które pojawiły się same z siebie, jak Faye. Potem Faye zmieniła się w osobę destrukcyjną, co mnie zaskoczyło. Mały facecik Philip pojawił się ot tak: usłyszałam wtedy o niezwykle drobnym młodym człowieku, lat dwadzieścia jeden, może dwadzieścia dwa który nie miał pracy i któremu pracę zawsze proponował urząd zatrudnienia. Na przykład załadunek na ciężarówki bardzo ciężkich roli papieru! Więc nieustannie co trzy dni wylatywał z roboty. Można pomyśleć, że to szaleńcy. Myślę, że to dość zabawna książka. Odczytuję tę książkę też jako opowieść o domu, jego idei, rzeczach, które nas otaczają, o codziennym krzątactwie i całym tym bajzlu, bajzlu - w którym w przypadkowy sposób rodzi się impuls do stanięcia przeciwko.”
„Dobra terrorystka. Poradnik kulinarny” nieco na wzór „The Anarchist Cookboook” Williama Powella jest zbiorem przepisów, jak z domowych przedmiotów codziennego użytku zbudować pokojowe, „dobre” narzędzia do podminowania systemu lub – odwrotnie – do czerpania z niego rozlicznych radości, do stawania się systemu ukontentowanym beneficjentem.

Czy zatem dom, ten nasycony opiatami prywatny porządek nagromadzonych rzeczy, z jego wygodami, przytulnością i poczuciem bezpieczeństwa usypia naszą czujność?
Jeśli dom, jak w powieści Doris Lessing, to anarchistyczny squat wypełniony amatorskimi pomysłami na lepszy ład świata, p o r z ą d e k r o z j e ż d ż a s i ę , r z e c z y m a j ą s i ę i n a cz e j…

Szczegóły spektaklu

17.10Tue

18.10Wed

19.10Thu

20.10Fri

21.10Sat

22.10Sun

23.10Mon

24.10Tue

25.10Wed

26.10Thu

27.10Fri

28.10Sat

29.10Sun

30.10Mon

31.10Tue

01.11Wed

02.11Thu

03.11Fri

04.11Sat

05.11Sun

06.11Mon

07.11Tue

08.11Wed

09.11Thu

10.11Fri

11.11Sat

12.11Sun

13.11Mon

14.11Tue

15.11Wed

16.11Thu

17.11Fri

18.11Sat

19.11Sun

20.11Mon

21.11Tue

22.11Wed

23.11Thu

24.11Fri

25.11Sat

26.11Sun

27.11Mon

28.11Tue

29.11Wed

30.11Thu

01.12Fri

02.12Sat

03.12Sun

04.12Mon

17.10Tue

18.10Wed

19.10Thu

20.10Fri

21.10Sat

22.10Sun

23.10Mon

24.10Tue

25.10Wed

26.10Thu

27.10Fri

28.10Sat

29.10Sun

30.10Mon

31.10Tue

01.11Wed

02.11Thu

03.11Fri

04.11Sat

05.11Sun

06.11Mon

07.11Tue

08.11Wed

09.11Thu

10.11Fri

11.11Sat

12.11Sun

13.11Mon

14.11Tue

15.11Wed

16.11Thu

17.11Fri

18.11Sat

19.11Sun

20.11Mon

21.11Tue

22.11Wed

23.11Thu

24.11Fri

25.11Sat

26.11Sun

27.11Mon

28.11Tue

29.11Wed

30.11Thu

Berlin Alexanderplatz

Dramat

Adaptacja jednej z najgłośniejszych niemieckich powieści. Alfredowi Döblinowi udało się stworzyć wyjątkowy portret międzywojennych Niemiec, portret niepokojąco dziś aktualny. W opisywanym przez Döblina Berlinie lat 20. XX wieku, bardzo często odkrywamy nasz współczesny świat. Dzięki swojej unikalnej formie Berlin Alexanderplatz od lat fascynuje twórców teatralnych i filmowych. Na jego podstawie powstał m.in. świetny serial w reżyserii Rainera Wernera Fassbindera i głośny spektakl w reżyserii Franka Castorfa. W Polsce z powieścią Döblina nie zmierzył się dotychczas nikt, a spektakl Natalii Korczakowskiej będzie jej pierwszą realizacją. To jest opowieść o Franciszku Biberkopfie - byłym robotniku przemysłu cementowego w Berlinie. Właśnie zwolniono go z więzienia, gdzie siedział z powodu dawniejszych wydarzeń. I oto znów stoi na berlińskiej ulicy i chce być porządny.

Szczegóły spektaklu

17.10Tue

18.10Wed

19.10Thu

20.10Fri

21.10Sat

22.10Sun

23.10Mon

24.10Tue

25.10Wed

26.10Thu

27.10Fri

28.10Sat

29.10Sun

30.10Mon

31.10Tue

01.11Wed

02.11Thu

03.11Fri

04.11Sat

05.11Sun

06.11Mon

17.10Tue

18.10Wed

19.10Thu

20.10Fri

21.10Sat

22.10Sun

23.10Mon

24.10Tue

25.10Wed

26.10Thu

27.10Fri

28.10Sat

29.10Sun

30.10Mon

31.10Tue

Szkarłatny płatek i biały

Dramat

Bohaterem "Szkarłatnego płatka" Michela Fabera jest XIX wiek, przedsionek nowoczesności, w którym tematy takie jak prawa kobiet, religia i nauka, stosunek do seksualności czy modele kobiecości i męskości są definiowane na nowo — powoli wyłania się z nich nasz współczesny świat.

Dziewiętnastowieczny Londyn Fabera raz wydaje nam się bezpiecznym przez swój dystans historycznym światem, żeby po chwili okazać się gorzką karykaturą naszej współczesności. Pięć postaci, których losy śledzi nasz spektakl, reprezentuje dylematy czasów przełomu: przemysłowiec rozdarty pomiędzy młodzieńczymi ideałami a kapitalistycznym światem; niedoszły pastor zmagający się z potrzebami ciała; głęboko wierząca działaczka społeczna, którą brak poszanowania konwenansów skazuje na wykluczenie; eteryczna i niewinna dama skazana na bycie kochanką z krwi i kości, żoną i matką; wreszcie prostytutka, która pokonuje kolejne szczeble drabiny społecznej i przekonuje się, że wyższy status wcale nie oznacza większej wolności. To właśnie pragnienie wolności, szeroko rozumianej emancypacji, wydaje się być wspólnym mianownikiem dla dążeń bohaterów Szkarłatnego płatka, którzy wypatrują nadchodzącego XX wieku z nadzieją, ale i z lękiem. Czy rzeczywiście nowoczesność przyniosła nam wolność i spełnienie? I czy faktycznie już nadeszła?

Szczegóły spektaklu

17.10Tue

18.10Wed

19.10Thu

20.10Fri

21.10Sat

22.10Sun

23.10Mon

17.10Tue

18.10Wed

19.10Thu

Wyzwolenie

Dramat

„Tak upływa nam życie nasze. Synowie nasi zburzą, co my zbudujemy. Burzymy, co zbudowali ojcowie nasi” – pisał Stanisław Wyspiański.

Rodacy La la land Poland! Czas Wyzwolin się zbliża! Czy to, czego potrzebujemy, to rzeczywiście zemsta? Nowy narodowy dramat pt. "Najnowsze Wyzwolenie", w skrócie "Wyzwolenie", na podstawie arcydzieł mistrzów pióra Stanisława Wyspiańskiego i Stanisława Ignacego Witkiewicza aka Witkacego, opowiada o życiu mieszkańców San Escobar, a szczególnie o perypetiach mentalnych jednego z nich w wielu osobach obecnego wybrańca - Florestana Wężymorda aka Konrada.

Spektakl ten realizowany jest przez znakomity zespół aktorów Teatru Studio. To pewne, choć niejednokroć zadajesz sobie to słuszne pytanie, jaki to ma związek z moim życiem, z moją pracą lub czymkolwiek innym, choćby nieokreślonym pierwiastkiem, który łączy nas z ludźmi bliskimi (co to jest, co każe mi wypisywać te wszystkie wiadomości do ciebie, listy, słowa rzucane w wir historii, Ola?).

Dlaczego my, obywatele!, mieszkańcy tej z puzzli mapy się nienawidzimy, kiedy powinniśmy jedynie kochać nasze kobiety i naszych mężczyzn, nasze dzieci, bracia i siostry! Pozdrowić sąsiadów, przejechać przez miasto niezatrute smogiem i pyłem, i mgłą znad bagnisk i trzęsawisk marginesu myśli, jak jakaś potworna anomalia odstająca od reszty alabastrowego landszaftu San Escobar (JP2 pisał o patriotyzmie realizującym się wystarczająco w samej miłości do krajobrazu, po cóż coś więcej).

Nasze rany są głębokie, ponieważ czujemy głęboko. Ale te namiętności muszą nas kierować ku dobru wspólnemu. Godność pracy musi zostać przywrócona! Godność instytucji i kultury! Sztuki! Wyspiański, którego ingerencje w architekturę narodowych marzeń uśpionych na Wawelu miały rozmach i kolorystykę, Hans Frank czy różni inni uzurpatorzy nie mieli już tego co on gestu, nie mają, posiądą? Czy pragną? Wyspiański słowo sztuka pisał przez wielkie S! Też chciałbym, żeby San Escobar było nową Grecją, z Akropolem, documenta, Exarchią zamiast Żoliborza i drzewkami oliwnymi. To raczej urozmaicanie krajobrazu nas łączy, a dzieli niepotrzebna frustracja i brak edukacji, a zatem brak radości, jaką daje wolność, wszelka wolność.

Wyzwolin pragniesz? Po co ci ten mesjanistyczny sadyzm? Na żer? Na żer? Na żer? Myślisz, że dzisiejszego wieczoru harpia czy sęp nie rozszarpie ci wątroby? Ból przemijania jest do złagodzenia, życie może być do wytrzymania, jeżeli odpowiedzialnie realizujesz swoje marzenia, sport, muzyka, turystyka. Ludzie zadowoleni z dobrze wykonanej roboty, to jest widok! Zjednoczeni w rytuale, który natychmiast przynosi ulgę i wolę, by budować i burzyć, burzyć i budować. Znajdź dla siebie sens! No może jak masz alergię na kota, to jest rzeczywiście problem, współczuję, ale może choć jakiś inny zwierz lub rośliny, ej, rośliny są extra! Nie jedz mięsa, wiadomo. Wiem, wiem, jest dużo problemów, ale tym tu poruszanym jest Śmierć i Zmierzch, seks i śmierć, Śmierć, śmierć. A daj spokój, haruję 24h, jestem wypruty, szef w pracy nigdy nie zapytał mnie o zdanie.

Przychodzę was wyzwolić? Nie! Ogłosić! Jesteście wolni. Nie wracajmy tam. Patrz przed siebie i nie pisz wiadomości, jak prowadzisz, Ola, proszę.

Spektakl jest koprodukcją Festiwalu Nowe Epifanie / Gorzkie Żale 2017.

Szczegóły spektaklu

17.10Tue

18.10Wed

19.10Thu

20.10Fri

21.10Sat

22.10Sun

23.10Mon

17.10Tue

18.10Wed

19.10Thu

Momotaro

Dla dzieci

„Momotaro” to spektakl powstały w oparciu o cztery starojapońskie baśnie. "Małpa i Wąż", "Grota Bogini", "Góra Fugi" oraz tytułowy "Momotaro" stały się inspiracją dla przedstawienia, które opowiada historię niezwykłych przygód dzielnego chłopca. Momotaro – bo takie imię nosi bohater – aby odczarować zaklęcie rzucone na rodziców przez złego demona Kudayasi, musi zdobyć cudowną wodę z Góry Fuji. Wyrusza więc w podróż pełną przygód i czyhających na niego niebezpieczeństw. W spektaklu wykorzystano elementy Teatru Cieni, origami oraz japońskiej kaligrafii. Widzowie podziwiać mogą wspaniałe akrobacje oparte na aikido. Twórcy w szczególny sposób potraktowali temat, łącząc swobodnie tradycję ze współczesnością. Scenografia oraz kostiumy sprzyjają poznaniu tradycji Japonii. Sztuka pełna jest dowcipnych piosenek, których w trakcie trwania przedstawienia uczą się widzowie.

Szczegóły spektaklu

17.10Tue

18.10Wed

19.10Thu

20.10Fri

21.10Sat

22.10Sun

23.10Mon

17.10Tue

18.10Wed

19.10Thu