Anna Moskal - zdjęcie

Anna Moskal

7,6 / 10

65 oddanych głosów

Data urodzenia:
24-04-1976 (43 lat)

Ukończyła warszawską Akademię Teatralną w roku 1998 i zadebiutowała rolą Iriny w Trzech siostrach Czechowa w reżyserii Agnieszki Glińskiej. W tym samym roku została aktorką Teatru Powszechnego.

Na swoim koncie ma udział w spektaklach Teatru TV, przygotowywanych m.in. przez Annę Augustynowicz, Agnieszką Glińską, Jana Englerta czy Macieja Prusa.

W Teatrze Powszechnym stworzyła role m.in. u Anny Augustynowicz w Powrocie na pustynię i Miarce za miarkę, Izabeli Cywińskiej w Czarownicach z Salem, Waldemara Śmigasiewicza w Kieszonkowym atlasie kobiet, Komediancie, ...jesteś piękne - mówię życiu... czy w Zbrodni i karze.

Uznanie krytyki przyniosła jej również rola Helen w Sierotach wyreżyserowanych przez Grażynę Kanię.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Zabawa

Dramat

Wigilia Świąt Bożego Narodzenia, Mazury, dom na odludziu. Pisarka Ola i jej partner – reżyser teatralny Robert spędzają święta w nowo kupionym siedlisku. Zakrapiana Wigilia nie upływa w dobrej atmosferze, na wierzch wychodzą wzajemne pretensje, sytuacji nie pomaga fakt, że dorastająca córka Oli – Klaudia, po kłótni z Robertem nie chce wyjść ze swojego pokoju i usiąść do kolacji. Nagle w domu pojawia się tajemniczy Mężczyzna. Z początku wydaje się, że potrzebuje pomocy. W pewnej chwili sytuacja w domu diametralnie się zmienia, to Ola i Robert zaczynają się bać… Czy Mężczyzna jest niebezpieczny? I co z tym wspólnego ma Klaudia?
To pełna humoru, ale i gorzkiej refleksji, diagnoza współczesnej mieszczańskiej rodziny, która tylko z zewnątrz wydaje się idealna…
Autorem sztuki jest Marek Modzelewski – scenarzysta i dramaturg, autor m.in. Koronacji i Dotyku. Reżyseruje – Iza Kuna.

Szczegóły

Hamlet

Tragedia

Historia księcia Hamleta, który konfrontuje się z nagłą i tajemniczą śmiercią ojca to jeden z najważniejszych światowych dramatów. „Hamlet” w reżyserii Tadeusza Bradeckiego opowiedziany będzie w konwencji ponadczasowej, tak jak ponadczasowa jest spirala zła, która kręci się wokół młodego księcia. To pełna intryg, spisków i walki o tron opowieść o tragiczności ludzkiej historii, w której pokój zapada tylko po to, by mogła zacząć się kolejna wojna.
Sztuka zostanie przedstawiona po raz pierwszy w Polsce w nowym przekładzie.

Szczegóły

Widok z mostu

Dramat

Lata 50. Nowy Jork. Eddie wraz z żoną wychowują dorastającą siostrzenicę Katie. Ich stabilne życie zmienia się, gdy pojawiają się dwaj kuzyni z Sycylii, którzy nielegalnie przedostali się do Ameryki. Dla starszego z nich, Marco, oznacza to możliwość utrzymania rodziny, która została we Włoszech. Z kolei młodszy, Rodolpho, zachłystuje się nowym wspaniałym światem, światłami Broadway’u, eleganckimi koszulami, muzyką i… Katie.
Młodzi zakochują się w sobie, jednak Eddie, obsesyjnie przywiązany do siostrzenicy, nieufny wobec zamiarów chłopaka, nie chce zaakceptować tego związku. Jak daleko posunie się, by udowodnić swoje racje?

Dramat Arthura Millera, jednego z najchętniej wystawianych dramaturgów XX wieku, porusza niezwykle aktualny temat imigrantów. Z każdą sceną i każdym dialogiem odsłania on kolejne warstwy opowieści, a postaci wymykają się jednoznacznym ocenom.

Szczegóły

Hamlet2

Dramat

Historia księcia Hamleta, który konfrontuje się z nagłą i tajemniczą śmiercią ojca to jeden z najważniejszych światowych dramatów. „Hamlet” w reżyserii Tadeusza Bradeckiego opowiedziany jest w konwencji ponadczasowej, tak jak ponadczasowa jest spirala zła, która kręci się wokół młodego księcia. To pełna intryg, spisków i walki o tron opowieść o tragiczności ludzkiej historii, w której pokój zapada tylko po to, by mogła zacząć się kolejna wojna.
Sztuka jest wystawiona po raz pierwszy w Polsce w nowym przekładzie.

Szczegóły

Juliusz Cezar

Tragedia

Polityczny spisek, zabójstwo dyktatora, wojna domowa – sięgając po historię zamachu na rzymskiego dyktatora Juliusza Cezara i opisując konsekwencje tego wydarzenia, Shakespeare opowiadał o grożącej Anglii wojnie domowej i społeczeństwie skazanym na katastrofę.

Spektakl Barbary Wysockiej to obraz współczesnej rzeczywistości politycznej, tworzonej przez bezwzględnych polityków żądnych władzy, lecz nieprzygotowanych do jej odpowiedzialnego sprawowania, a także obraz obywateli, zakładników politycznego przewrotu, którymi łatwo manipulować za pomocą spreparowanych argumentów i rozdawnictwa publicznych pieniędzy. To wizja polityki, gdzie podstawowym paliwem jest trup władcy, nad którym wypowiada się słowa takie jak Wolność, Honor, Ojczyzna - tak długo, aż zmienią się w złowieszczo brzmiący polityczny frazes.

Barbara Wysocka to uznana (również za granicą) aktorka oraz reżyserka teatralna i operowa. Jest niedawną laureatką głównej nagrody aktorskiej za rolę Idalii w Fantazym Michała Zadary, w Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa”. Współtworzy grupę artystyczną CENTRALA.

Szczegóły

Irańska konferencja

Dramat

Prapremiera najnowszej sztuki Iwan Wyrypajew, przez „The New York Timesa” nazwanego najbardziej obiecującym dramatopisarzem Europy. Duża dawka humoru i inteligentnej ironii połączona z ważkimi pytaniami i diagnozami współczesności.

W Kopenhadze odbywa się międzynarodowa konferencja naukowa poświęconej sytuacji Iranu. Naukowcy, dziennikarze, działacze społeczni, przedstawiciele władz, duchowni oraz irańska poetka, która po 20 latach spędzonych w areszcie domowym opuściła ojczyznę, spotykają się, aby na przykładzie Iranu rozmawiać o tym, czy i na jakich zasadach mogą się porozumieć ludzie wychowani w odmiennych tradycjach religijnych i społecznych. Duchowość i rozwój wewnętrzny, relacje między wiedzą i wiarą, rozumienie wolności, różnica między wiedzą a informacją – w ich wypowiedziach i polemikach odbija się wiele dylematów, z którymi mierzymy się w życiu codziennym. Sztuka jest intymnym dialogiem o otaczającym nas świecie i o nas samych.

Iwan Wyrypajew wnikliwie i bez uproszczeń rysuje portrety swoich bohaterów. Z szacunkiem odnosi się do stanowisk, jakie w sprawie tego kontrowersyjnego tematu przyjmują jego bohaterowie. Stwarza bezpieczną przestrzeń do rozmowy, reżyseruje „Irańską konferencję” z szacunkiem dla swoich bohaterów i przede wszystkim – w poczuciu pełnego zaufania i szacunku dla widzów.

Produkcja: Dom Artystyczny WEDA, Aksenov Family Foundation we współpracy z MIA Group oraz Fundacją Sztuki Kreatywna Przestrzeń
Projekt współfinansuje Miasto Stołeczne Warszawa

Szczegóły

Wojna i pokój

Tragedia

Adaptacja powieści uznawanej wręcz za rosyjską epopeję narodową. Dla twórców spektaklu stanie się ona punktem wyjścia do opowieści o okrucieństwie wojny i rosyjskich tęsknotach imperialnych, a jednocześnie materiałem do patrzenia na nasze polskie wyobrażenia o potężnym sąsiedzie ze Wschodu.

Będzie to próba opowiedzenia w kostiumie historycznym o konfliktach trawiących nas współcześnie i o powrocie tego brzydkiego słowa na „w”, jak eufemistycznie piszą niektóre media, na europejskie salony.

Szczegóły

Ceremonie zimowe

Tragikomedia

”Ceremonie zimowe” to tragikomiczna opowieść o współczesnej rodzinie, klasy średniej, której codzienną monotonią wstrząsa wiadomość o śmierci blisko spokrewnionej ciotki Alte Bobiczkowej. Na domiar złego informacja ta ”przychodzi” pod drzwi ich domu (w osobie syna zmarłej, Laczka Bobiczka) w przeddzień ślubu i wesela ich jedynej córki Welwecji. Członkowie rodziny chcąc ratować ceremonię zaślubin i kosztowne wesele, postanawiają udawać, że nie ma ich w domu i tym samym nie przyjmować do wiadomości tragicznej nowiny o śmierci krewnej...

Jej syn Laczek nie poddaje się jednak i rozpoczyna istną okupację pod wejściowymi drzwiami ich domu. Ta swoista wojna postu z karnawałem osiągając szczyty absurdu doprowadza bohaterów nad skraj przepaści ich mentalnych Himalajów. Hanoch Levin w swoim niepowtarzalnym stylu „punktuje” bohaterów wydobywając na światło dzienne szereg ich kompleksów uprzedzeń i lęków. Bezlitośnie obnaża ich drobnomieszczańską naturę, małostkowość, skrajną nietolerancję oraz pełną egoizmu i nacechowaną całkowitym brakiem empatii egzystencję.

„Ceremonie zimowe” to opowieść o wiecznym konflikcie między postem i karnawałem, śmiercią i życiem. Co jest ważniejsze: wesele, czy pogrzeb; eros, czy tanatos? Hanoch Levin zjadliwym, prześmiewczym, a monetami wręcz brutalnym językiem opisuje świat małomiasteczkowych rytuałów, kompleksów i ambicji. Zarówno reżyser, jak i Teatr Montownia doskonale odnajdują się w tego typu stylistyce.

Szczegóły