Anna Antoniewicz - zdjęcie

Anna Antoniewicz

7,4 / 10

61 oddanych głosów

Data urodzenia:
27-04-1992 (29 lat)

Absolwentka krakowskiej PWST na Wydziale Aktorskim. Aktorka zadebiutowała na scenie Teatru im. S. Żeromskiego w Kielcach w sezonie artystycznym 2015/2016, tuż po szkole teatralnej.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Harper

Tragedia

W sierpniową noc Harper Regan opuszcza swój dom, męża, córkę i idzie przed siebie. Nikomu nie zdradziła swoich planów, ryzykując utratę wszystkiego.

„Sztuka mówi o pokusie melancholii, kłamstwa, uprzedzenia i potrzebie uznania bolesnej prawdy; obsesyjna ciekawość bohaterki wyciąga ze Stephensa pokaźny kawałek oryginalnego pisarstwa” – The Times.

Szczegóły

Alicja w Krainie Czarów

Dla dzieci

W inscenizacji Magdy Miklasz Alicja jest współczesną nam dziewczynką, która śni sen swojej ulubionej bohaterki z powieści Lewisa Carolla. Wędruje ona po onirycznej, abstrakcyjnej rzeczywistości, skonstruowanej niczym budowla z klocków. Na każdym etapie swojej podróży spotyka osobliwe postaci, przypominające Alicji osoby z jej otoczenia. Fascynują ją, drażnią, śmieszą, ale też inspirują. Każda z nich ukazana jest w zupełnie różnym estetycznie świecie i przedstawiona za pomocą odmiennych gatunków teatralnych (co stanowi element edukacyjny dla młodych widzów).

Podróż Alicji jest podświadomym poszukiwaniem siebie, próbą rozpoznania własnych pragnień i konfrontacją z otaczającym światem na płaszczyźnie snu.

„Alicja w Krainie Czarów” w Teatrze Syrena to spektakl złożony ze zjawiskowych obrazów, wykorzystujący różnorodne gatunki teatralne i muzyczne (muzykę do przedstawienia skomponowała Gaba Kulka, bazujący na surrealistycznym poczuciu humoru, inspirowany filmami Tima Burtona i jedną z najsłynniejszych książek obrazkowych XX wieku – „Tam, gdzie żyją dzikie stwory” Maurice’a Sendaka.

Szczegóły

Wszystkie misie lubią miód

Tragedia

W 2011 roku w Niżnym Nowogrodzie w Rosji w mieszkaniu lokalnego krajoznawcy Anatolija Moskvina przypadkowo znaleziono 29 lalek wykonanych z martwych ciał dzieci. Produkując lalki Moskvin używał odzieży i zmumifikowanych ciał dzieci, które sam znalazł i wykopał.

Większość z nich były to dziewczynki w wieku od 2 do 11 lat, które zginęły w wyniku przemocy lub wypadku. Ekspertyza potwierdziła, że nie dopuszczał się aktów seksualnych z ciałami. Tylko na podstawie wiedzy o kulturze celtyckiej zabawiał i wychowywał „swoje dzieci”.

25 maja 2012 roku Sąd oddalił akt oskarżenia Moskvina, ale skierował na obowiązkowe leczenie schizofrenii paranoidalnej. We współczesnym świecie Moskwin pewnie jest freakem i psychopatą, ale czy nie jest też alternatywą i przedstawicielem świata, gdzie człowiek wyzwala sie z reguł moralności społecznej i postępuje zgodnie z swoimi uczuciami. Irracjonalność Moskwina, sprowadza te wydarzenia do kategorii współczesnego mitu, czyniąc go uniwersalnym. Tragizm tego mitu polega na losie bohatera, który buntuje się przed nieodwracalnością, przed tragedią, przed śmiercią. To ukazuje, do jakiego stopnia może rozwinąć się ludzkie uczucie i świadomość, która zaprzecza śmierci fizycznej jako końcu istnienienia.

Szczegóły

Zachodnie Wybrzeże

Tragedia

Do opuszczonego hangaru na obrzeżach miasta przyjeżdża milioner Koch i jego asystentka Monika. Mężczyzna chce umrzeć. Mieszkańcy hangaru, imigranci (uchodźcy?) z różnych stron świata, bez dokumentów i bez pieniędzy chcą za wszelką cenę dostać się na drugą stronę rzeki, do miasta.

Z jednej więc strony pragnienie śmierci, przekroczenia, nie wolne od erotycznego wymiaru, zarówno u Kocha, jak i Moniki – z drugiej zaś pragnienie wyjścia poza margines społeczny, odzyskania godności i statusu wolnego człowieka. Te dwie grupy, pochodzące z antypodów drabiny społecznej, pozornie wydają się tak samo głęboko rozczarowane rolami, które przyszło im odgrywać; są tak samo zdesperowane i pragną zmiany. Ich spotkanie powinno być owocne: w końcu każda ze stron posiada to, czego pragnie druga. Przystępują więc do negocjacji, do słynnego koltesowskiego dealu – i nie potrafią wyjść poza niekończące się wyznaczanie warunków, zakreślanie granic, obronę swojego terytorium. Świat Zachodniego Wybrzeża staje się rodzajem mikrokosmosu, w którym obserwujemy śmieszny i tragiczny dramat braku komunikacji.

Szczegóły

≈[prawie równo]

Komedia

Ile zarabiasz? Komu służysz? W sztuce Jonasa Hassena Khemiriego „≈[prawie równo]” konfrontujemy publiczność z wszechobecną ekonomią.
Martyna marzy o tym, by wyzwolić się ze współczesnego systemu ekonomicznego. Mani chce go zniszczyć. Andrzej szuka pracy, a Freja chce utrzymać swoją dotychczasową pozycję.
Wszyscy wydają pieniądze na opłaty pocztowe i orzeszki ziemne, bańki mydlane i perfumy, wózki dziecięce i utopie. Wszyscy zdają się być zawłaszczeni przez cyferki. Jacy jesteśmy, nasze spojrzenia, słowa, ciała – czy zainfekowane otaczającym nas systemem ekonomicznym?

„≈[prawie równo]” jest zabawnym i zarazem brutalnym spektaklem, w którym twórcy dają publiczności maksimum rozrywki wartej każdej zainwestowanej złotówki.

Szczegóły

Rasputin

Dramat

Sięgając po biografie postaci historycznych, twórczy duet Janiczak – Rubin od kilku już lat posługując się językiem nowego teatru bada wpływ mechanizmów działania narracji historycznych na budowanie tożsamości człowieka współczesnego, otrzymując przy tym wiele nagród. „Caryca Katarzyna” wystawiana na deskach kieleckiego Teatru to jedno z najlepszych polskich przedstawień ostatnich lat. Tym razem postać Rasputina, człowieka-legendy, służy twórcom do przyjrzenia się emocjom, postawom, marzeniom, które rodzą się w momencie rozpadania się starego porządku i wyłaniania się nowego. Ostatnie lata panowania carskiej rodziny Romanowów są opowieścią o zmierzchu wartości, przekonań, postaw ówczesnych elit. Zaś postawa Rasputina sprawdzającego granice wolności, bada wyłaniający się mechanizm sprawowania władzy przez eksces.

WYŁĄCZNIE DLA WIDZÓW DOROSŁYCH !!!

Szczegóły

Wiosenna bujność traw

Dramat

Niespełniona miłość zdaje się odrywać od bohaterów i żyć swoim własnym życiem, jakby była już niezależna od nich, tworząc nieosiągalną i niemal mityczną tęsknotę. Spektakl opowiada właśnie o tej tęsknocie, o przemijaniu i pierwszej miłości. Inspirowany jest klasycznym filmowym melodramatem sprzed lat – „Wiosenna bujność traw” w reżyserii Elii Kazana. Tytuł został zaczerpnięty z wiersza Williama Wordswortha, w którym autor proponuje odnaleźć równowagę w drobnych radościach dnia codziennego w celu pogodzenia się z własnym losem i w blaknących, wraz z upływem czasu, barwach życia. Młodość, małe miasteczko, pierwsza miłość i mezalians – taśma akcji jeszcze raz zaczyna się kręcić, a dwoje młodych kochanków po raz kolejny uruchamia wiarę, że świat jest u ich stóp i że przecież nie może im się nie udać.

Spektakl bierze udział w 27. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Szczegóły

1946

Tragedia

Twórcy spektaklu wracają do trudnych wydarzeń z lipca 1946 roku, jakie zapisały Kielce na kartach historii świata. W okresie niesłabnących nastrojów antysemickich plotka o porwaniu polskiego chłopca przez społeczność żydowską doprowadziła do nieszczęścia. Tłum przy współudziale służb mundurowych dokonał zbrodni, w wyniku której zginęło 40 osób. Dyskusje o pogromie kieleckim do dziś nie są wolne od emocji. Tragedia naznaczyła wiele pokoleń.

Szczegóły

Klątwa rodziny Kennedych

Dramat

Historia zaczyna się od Rosemary, siostry przyszłego prezydenta Johna F. Kennedy’ego, na zdjęciach roześmianej dwudziestolatki. Od jej napadów szału, gwałtownych wahań nastrojów. Ojciec pozwala wykonać na niej zabieg lobotomii. Bełkocząca, pozbawiona kontaktu ze światem, resztę życia spędzi w zakładzie zamkniętym. Nobliwa, katolicka rodzina będzie ją ukrywać.

Później jej starszy brat Joseph zginie w katastrofie lotniczej. Kule zamachowców trafią Johna i Roberta. W każdym następnym pokoleniu klan Kennedych, tę amerykańską rodzinę królewską, spotka długa lista tragedii: chorób, nieszczęśliwych wypadków, przedawkowanych substancji.

Przy okazji kolejnych śmierci prasa będzie pytać: czy wisi nad nimi klątwa?

Laureaci wspólnego Paszportu Polityki - Jolanta Janiczak i Wiktor Rubin idą śladem transmitowanej przez pokolenia traumy i wiary we własnego pecha. Jedno wydarzenie wpływa tu na drugie, prowokuje następne. Jakie są konsekwencje uwierzenia we własne nieszczęście? Czy można emocjonalnie zaprogramować się na tragedię?



Spektakl bierze udział w 27. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Szczegóły

Widnokrąg

Dramat psychologiczny

"Widnokrąg” Wiesława Myśliwskiego to jedna z najpiękniejszych polskich epopei poświęconych wsi, o czym świadczy choćby przyznana przed laty Nagroda Nike. Jest to opowieść subiektywna i w wielu wątkach autobiograficzna, a jednocześnie niezwykłej urody świadectwo „tamtego czasu” i „tamtego miejsca”. Autor wspominając losy swoich bliskich i własne, ukazuje jednocześnie szersze społeczne tło, którym jest wieś i małe miasteczko w okresie wojennym i w II połowie XX wieku.

Podążając za wpisaną w powieść proustowską melancholią twórcy przedstawienia pragną zadać pytanie, czy utracony czas młodości i dzieciństwa głównego bohatera, nie jest jednocześnie wspomnieniem odeszłej w niebyt chłopskiej kultury? Czy w dobie globalizacji, internetu, swobodnego przemieszczania się pomiędzy wsią i miastem, wieś pozostała tym samym miejscem, co kiedyś? Czy zachowała swoją kulturową odrębność czy też jej mieszkańcy wrośli raczej w miejską kulturę i to z nią wolą się utożsamiać? A może nie doceniamy chłopskości, może jest ona w naszym myśleniu i mentalności bardziej obecna, niż chcemy to sobie uzmysłowić?

Szczegóły

Świętoszek

Komedia

Współczesność przegląda się w klasyce. Mistrz obserwacji obyczajowej – Molier demaskuje hipokryzję religijną i naiwność mieszczaństwa, przestrzega przed manipulantami. Uczy – bawiąc, także dzisiejszego widza. Po tekst sięga aktorka i reżyserka Ewa Rucińska – absolwentka Wydziału Aktorstwa Dramatycznego w Cours Florent i INALCO w Paryżu, aktualnie studentka Wydziału Reżyserii Teatralnej krakowskiej PWST. Ma na koncie współpracę z francuskimi teatrami Ménilmontant, Folie, Aktéon, Manufacture des Abbesses, Funambule, Essaion, Instytutem Polskim w Paryżu czy Festiwalem OFF w Awinionie. Za swój debiutancki spektakl ”Bacasable” („Piaskownica” Michała Walczaka) otrzymała w 2013 roku nagrodę Jacques za najlepszy debiut reżyserski oraz pięć nominacji, w tym za najlepszą rolę żeńską. „Świętoszek” w Teatrze Żeromskiego jest jej polskim debiutem reżyserskim.

Szczegóły

Hańba

Dramat

Adaptacja sceniczna jednej z najbardziej znanych i cenionych powieści J.M. Coetzee’ego – noblisty i dwukrotnego zdobywcy Nagrody Bookera. Akcja książki rozgrywa się w RPA, a tytułową hańbę można interpretować zarówno jako stan, w którym znalazła się ojczyzna autora zaraz po upadku apartheidu, status wyrzuconego z uczelni za seksualne nadużycie profesora, jak i immanentną ludzką ułomność. Coetzee w fascynujący sposób, bezpośredni a zarazem niezwykle powściągliwy, łączy w powieści wątki historyczne, społeczne, etyczne i egzystencjalne. Dla twórców przedstawienia kluczowy będzie temat odpowiedzialności i empatii, etycznych oraz wyobrażeniowych granic i ograniczeń. W kontekście ostatnich debat wywołanych akcją #metoo opisywane przez Coetzeego przemocowe relacje w sferze zawodowej i prywatnej nabrały szczególnej mocy. Nie chodzi o publicystyczny komentarz na temat tych wydarzeń, lecz o namysł nad granicami wyobraźni. Dotyczy on zarówno sfer etyki, jak i samego teatru.

Spektakl przeznaczony wyłącznie dla widzów dorosłych.

Szczegóły

Prędko, prędko...

Komedia

Na podstawie jednoaktówek Aleksandra Fredry.

Spotkanie dwóch wielkich twórców. Nowe spojrzenie na Fredrę – najwybitniejszego polskiego komediopisarza, prezentuje Mikołaj Grabowski, znakomity reżyser, aktor teatralny i filmowy, pedagog, profesor krakowskiej PWST, dyrektor wielu scen polskich, w tym Narodowego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, laureat licznych nagród, między innymi gdańskiego Złotego Yoricka za najlepszą inscenizację dramatów Williama Szekspira za przedstawienie „Król Lear” czy Nagrody im. Konrada Swinarskiego, twórca uwielbianych przez publiczność spektakli, które przez dekady nie schodzą z afisza. Grabowski widzi w sztukach Fredry wątki dotąd pomijane. Postaci z ostatnich komedii hrabiego nie cechuje już XIX-wieczny etos. To ludzie zaślepieni kultem pieniądza, moralnie i ideowo wyjałowieni.

Szczegóły

Wiśniowy sad

Dramat

Rosyjska arystokratka Raniewska, wraca z Paryża do prowincjonalnej posiadłości, której istotną część stanowi tytułowy wiśniowy sad. Majątek staje się areną dla wewnętrznego konfliktu bohaterki, która waha się między sprzedażą a utrzymaniem ziem rodzinnych, jednocześnie próbując dokonać rozrachunku z bolesną przeszłością.

Sztuka jest obrazem podupadłej arystokracji, która staje w obliczu rozpadu relacji międzyludzkich i dewaluacji panującego systemu. To opowieść o ucieczce przed życiem w świecie, gdzie nikt nie potrafi wziąć odpowiedzialności za swój los, utrwalając fikcję i karmiąc się iluzją.

„Wiśniowy sad” oczami reżysera: „dla mnie to opowieść o marnowaniu wspólnego dobra, którym tu symbolicznie jest rodzinny majątek ze starym domem i sadem. Przyglądając się bohaterom Czechowa, zastanawiam się, dlaczego nie potrafimy porozumieć się w ważnych sprawach i podjąć wspólnego działania. Czy nie umiemy dostroić się do „nowych czasów”, zrozumieć, że zmieniający się świat wymaga innych zasad, idei? Czy poszukiwanie osobistego szczęścia i tzw. life style uniemożliwia zaangażowanie się w sprawy dotyczące także innych? Przecież wszyscy chcemy dobra…”

Szczegóły

SCHWARZCHARAKTERKI

Dramat

Kim jest schwarzcharakterka? Paskudną babą, wrednym dziewuszyskiem, wstrętnym charakterem? Bohaterką, która wymierza sprawiedliwość na własną rękę? Postacią morderczyni z pisma „Detektyw”, która nie wpisuje się w stereotyp empatycznej kobiecości? Pełną gniewu młodą dziewczyną, która przez całe dzieciństwo świadkowała przemocy domowej? A może starszą panią przemierzającą z dzikim zapałem przestrzenie miejskie taranując nogi przechodniów swoimi wypchanymi po brzegi torbami?

Spektakl Schwarzcharakterki to studium niepoprawnych politycznie postaw, fantazji i emocji, dla których niekiedy nie ma miejsca w rzeczywistości społecznej, gdzie rządzą schematy. Zachowań, wyobrażeń i afektów, które niespodziewanie domagają się udzielenia im głosu i podążania za ich gniewnym podszeptem, odkrywając przed nami wypierane z przestrzeni publicznej historie i doświadczenia.

Czy idea schwarzcharakterki może stanowić wskazówkę w drodze do ochrony przed systemową przemocą? Być może łagodna uroda czy szczebiocząca uprzejmość nie są jedynym przeznaczeniem kobiety?

Szczegóły

Loretta

Tragikomedia

Młoda, świadoma swoich zewnętrznych atutów Loretta po śmierci męża (pożartego przez niedźwiedzia) ucieka z prowincji do dużego miasta. Siedząc w obskurnym motelowym pokoju planuje zacząć wszystko od nowa. Na swojej drodze spotyka: Sophie – Rosjankę i córkę ex-oficera KGB oraz mężczyzn o wykolejonych życiorysach – zakochanego w niej nieudacznika Dave’a i marzącego o karierze producenta porno Michaela. W poszukiwaniu łatwych pieniędzy decyduje się nakręcić z nimi film dla dorosłych.

Groteskowy i feminizujący tekst kanadyjskiego dramatopisarza Georga F. Walkera jest historią o poszukiwaniu wolności i niezależności. Rewiduje też sypiący się – chociaż ciągle żywy w Polsce – mit „amerykańskiego snu”. Relacje międzyludzkie zamieniają się w nim w biznes, a marzenia o sukcesie i szczęściu prowadzą na manowce.

Szczegóły