Andrzej Sikora - zdjęcie

Andrzej Sikora

7,8 / 10

6 oddanych głosów

Wiek: 67 lat

Po ukończeniu technikum samochodowego rozpoczął edukację muzyczno-aktorską w PSM II st. im. St. Moniuszki w Łodzi w klasie prof. A. Majaka. Dyplom muzyk-wokalista otrzymał w 1979 r. Podjął pracę w Teatrze Muzycznym w Łodzi, jednocześnie kontynuując profesję w PWSM na wydz. Wokalno-Aktorskim w klasie prof. Malczewskiego. W Łodzi współpracował na scenie z H. Czyżem w sztuce Inge Bartsch „Księżycowy Poemat”. Występował przez kilka lat w pozycjach takich jak: „Rozwódka”, „Cnotliwa Zuzanna”, „Penicola”, „Rycerz Sinobrody”, „Szelmostwa Swatki”, „Skrzypek na dachu” w reż. M. Fołtyn (rola Saszy). W roku 1985 przyjechał do Lubelskiego Teatru Muzycznego w którym rozpoczął swoją drogę artystyczną od bajki „Czarodziejski Pierścień” L. Kaszyckiego (rola Starszego Brata). Odbył w tym czasie również zagraniczne występy w Bazyllejskiej Stadt-Opera. Po powrocie wystepował w „Cnotliwej Zuzannie”, „Nocy w Wenecji”, „Błękitnym Zamku” (Abel), „Zamku na Czorsztynie” (Nikita), „Pierścieniu i Róży”, „Madame Dubary” (Sierżant). Występował także w bajkach: „Pan Twardowski”, „Kopciuszek”, „Śpiąca Królewna”. Dalsze tytuły: „Salon Pana Wzdęckiego” 1987, „Baron Cygański”, 1988, „Paganini”, „Dziewczę z Holandii”, „Bal w Savoyu”, „Rewizor jedzie”, „Szopka Polska” (Chłop), 1992, „Żołnierz Królowej Madagaskaru” (Król), „Ptasznik z Tyrolu” (Baron Weps), 1993, „Wiktoria i jej Huzar” (Burmistrz), 1994, „Skrzypek na dachu” (Tewje Mleczarz i Lejzor Wolf), 1994, „Laleczka z saskiej porcelany” 1995, „Broadway bez wizy”, „Legenda o czarciej łapie”, „Zemsta nietoperza” 1996, „Serduszko z lodu” (Zbój Pietruszka) 1996, „O krasnoludkach i Sierotce Marysi”, „My fair Lady” 1997, „Opera za trzy grosze” (Jack Brown- Komisarz Londyńskiej Policji), 1998, „Różowe okulary” (Dyrektor Szkoły), 2003, „Pinokio” 2004, „Kot w butach”, „Calineczka” (Kret), „La Traviata” (Mesengero), Zemsta Nietoperza (Frosch, Iwan), Ptasznik z Tyrolu (Pijaczek).

Od 15 lat współpracuje z Teatrem Kameralnym w Lublinie pod dyrekcją W. Krzyszczaka, gdzie grał w sztukach: „Odprawa Posłów Greckich” (Menelaos), „Zemsta” (Miętus), „Świętoszek” , „Szatan z VII klasy”.

Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Phantom - upiór w operze

Musical

Christine to samorodna artystka, której wspaniałą karierę wróży Hrabia Philipp de Chandon – protektor i mecenas Opery Paryskiej. W tym samym czasie kierownictwo opery przejmuje nowy zarządca, który decyzje podejmuje do spółki z divą operową wątpliwego wdzięku – Carlottą.

Przysłana na przesłuchanie przez hrabiego Christine dostaje od Carlotty ledwo posadę garderobianej, jednak przyjmuje propozycję z ogromną wdzięcznością i pokorą. W zaciszu garderoby nuci swym pięknym głosem melodię, która dociera do Eryka. Ten zachwycony postanawia oszlifować ten wokalny diament. Lekcje idą tak dobrze, że po niedługim czasie Christine jest gotowa na przesłuchanie, jednak możliwe jest to – pod nowymi rządami w operze – jedynie w pobliskim bistro. Za wstawiennictwem Hrabiego dziewczyna prezentuje swoje możliwości i z miejsca podbija serca zgromadzonej publiki. Poruszona Carlotta daje jej natychmiastowy angaż w najnowszej produkcji, zastawiając na nią jednocześnie pułapkę...

Szczegóły

La Traviata

Opera

Akcja opery rozgrywa się w Paryżu i pod Paryżem w 2. połowie XIX wieku. Opowiada historię kurtyzany Violetty Valery, w której zakochuje się młody poeta Alfred Germont.

Violetta skuszona wizją życia u boku przystojnego Alfreda porzuca swojego protektora Barona Douphola i z wielkiego balu trafia do wiejskiej posiadłości gdzie zaczyna sielskie życie. Jednak cieniem na tej sytuacji kładzie się choroba Violetty oraz uszczuplające się oszczędności. Uświadomiony przez siostrę Violetty Anninę Alfred wyjeżdża do Paryża by zdobyć pieniądze, a w tym czasie jego ojciec składa byłej kurtyzanie wizytę by przekonać ją do porzucenia Alfreda, gdyż mezalians jest szkodliwy dla małżeńskich planów jego siostry. Violetta ulega wreszcie namowom Giorgia i wyjeżdża do stolicy Francji by wrócić do poprzedniego stylu życia. W ślad za nią rusza Alfred, który na balu doprowadza do konfrontacji między nim a Baronem Douphol oraz samą kochanką. Skandaliczne zachowanie w efekcie kończy się wyzwaniem na pojedynek. Violetta umęczona i schorowana zmaga się z cierpieniem w samotności i tak zastaję ją Alfred, który po jakimś czasie wraca z dalekiej podróży. W końcu dowiedział się o chorobie i poświęceniu kochanki, wybłagał też u ojca zgodę na ślub z Violettą. Na szczęśliwe zakończenie jest już za późno, Violetta umiera w ramionach ukochanego.

Libretto opery "La Traviata" napisane przez F. M. Piave oparte jest na powieści A. Dumasa "Dama Kameliowa" i stanowi jedną z najciekawszych i najmądrzejszych historii w dziejach opery światowej. Powszechnie uznaje się "Traviatę" za najdoskonalsze dzieło Verdiego, w którym muzyka idealnie konweniuje z kameralnym nastrojem tworzonym przez artystów.

Szczegóły