Spektakle z udziałem tego aktora:

Niebowoda koncert

Dla dzieci

Co o świecie wie roczne dziecko? Strasznie mało i ogromnie dużo. Co prawda nie może tej wiedzy i niewiedzy opowiedzieć słowami, nie potrafi nazwać wszystkich rzeczy i zjawisk, które przecież obserwuje, dotyka, czuje i poznaje na wszelkie możliwe i niemożliwe sposoby. Mały człowiek jest ciekawy świata i wszystkiego, z czym styka się pierwszy raz. Jest odkrywcą, badaczem i pionierem, dlatego patrzy na świat jak nikt z nas dorosłych i i on sam nigdy później.

Jednym z pierwszych, dziecięcych odkryć, jest woda. Dziecko podświadomie pamięta, że zanim zaczęła się jego ziemska przygoda pływało przez długi czas w oceanie maminego brzucha. Teraz na nowo poznaje wodę, w której można się kąpać i którą można pić. Tę rzecz, której nie da się złapać, bo jest miękka i ucieka między palcami, ciepła lub chłodna, pluszcząca, szemrząca i chlapiąca. Jaka wspaniała rzecz do zabawy! Woda dla dziecka to kaczuszki w kąpieli i łódki, rybki, bure kałuże, kolor niebieski, odbicia i blaski i morskie fale.

A wysoko, wysoko nad wodą i wszystkim innym jest niebo. Niebieskie, czasem szare lub różowe; niebo, z którego zdarza się, że kapie woda!… Najpiękniejsze niebo to błękitne z białymi obłoczkami. A po niebie fruwają ptaki, latawce, samoloty. Unosi się puch z dmuchawców. Z nieba patrzy na nas i ogrzewa nas słońce, a nocą gwiazdy mrugają i błyszczą.

I niebo, i woda są pełne czarów i cudowności. Są źródłem niekończących się odkryć i niezwykłych doznań. To również natura i naturalność, spokój i relaks, obrządki i duchowość.

NIEBOWODA to projekt teatralny skierowany do naj-najmłodszej widowni w wieku 0,8 - 2,5 lat oraz rodziców, łączący cechy widowiska plastycznego, muzycznego perfomansu i interaktywnego spektaklu teatralnego. To przyjazna przestrzeń, w której maluszki wraz z dorosłymi mogą zanurzyć się w świat niezwykłych doznań wizualnych, dźwiękowych i dotykowych, i dzięki wyobraźni odbyć pełną poezji i piękna duchową podróż.

Spektakl powstał dzięki współfinansowaniu m.st. Warszawy.
Wsparcie ze środków Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 (online).

Szczegóły

TU i TAM

Dla dzieci

Świat jest wielki i taki ciekawy! Zamieszkują go słonie, kangury i latające wiewiórki. Porastają baobaby, orchidee i muchołówki. W jego odległych zakątkach brzmią tamtamy, piszczałki albo kastaniety… I wszędzie można spotkać ludzi, a każdy z nich jest zupełnie inny, a trochę taki sam jak my.
Chcielibyście ich poznać? Zobaczyć, co i gdzie, podpatrzeć to i owo, pobyć TU i TAM?

TU I TAM! To nowatorskie widowisko muzyczno-plastyczne dla dzieci w wieku 1 - 6 lat; z muzyką i wokalem wykonywanymi na żywo, wielopłaszczyznowymi animacjami i wizualizacjami świetlnymi. Swoista muzyczna podróż dookoła świata, ukazująca poprzez dźwięki i obrazy jego różnorodność i piękno, oraz bogactwo kultur.

Spektakl TU i TAM jest współfinansowany ze środków m.st. Warszawy.

Dla dzieci w wieku: 1-6 lat

Szczegóły

Requiem

Dramat

„Prawdziwe życie jest gdzie indziej” – słynny cytat z Artura Rimbaud stanowi esencję twórczości zarówno Hanocha Levina jak i Antona Czechowa. Rozliczający się ze swoim życiem starcy, marzący o zmianie, ale niemogący odmienić własnego losu i środowiska młodzi ludzie, w końcu beznadziejnie wpisani w nieszczęście i nędzę skrzywdzeni i poniżeni, to korowód postaci, które spotykamy zarówno w tragikomicznym świecie Levina, jak i w twórczości autora „Mewy”.

„Requiem” krakowskiego Teatru BARAKAH to najprawdopodobniej jedna z najbardziej oryginalnych interpretacji sztuk Hanocha Levina. Twórcy przenoszą jego przedostatni dramat, nazwany przez samego autora bajką o śmierci, w klimat ludowych i obrzędowych pieśni, wykorzystując maski starców oraz zwracającą od pierwszej sekundy na widowni rdzawo-drewnianą scenografię (nagrodzoną na jednym z festiwali teatralnych).

Szczegóły

Adam et Eva. In vivo.

Pantomima

„Adam et Eva. In vivo.” - spektakl teatru wizualnego

To próba zmierzenia się z wyobrażeniami na temat pierwszych ludzi na ziemi, wyborów przed którymi być może musieli stanąć i możliwych konsekwencji ich działań.
To wspólna podróż po obszarach przypowieści z przed tysięcy lat, zaskakująco dziś aktualnych, ukazanych przez pryzmat człowieka współczesnego. Teatr bezsłownego obrazu, wykorzystując bogactwo swych środków, stanowi niewyczerpane źródło różnorodności narracyjnych. Te natomiast w zależności od wrażliwości i wyobraźni widza, układają się w indywidualną całość, tworząc ostateczną treść spektaklu.

W tym wszystkim dystans i humor, bo czy można inaczej jeśli zdamy sobie sprawę, że po tak wielu latach od naszego początku, wobec pojęcia Miłości nadal stajemy zdumieni i bezradni?

Szczegóły

Jednak Płatonow

Tragedia

Czy naprawdę – mimo doświadczenia poprzedników zapisanego w naukowych dysertacjach, podręcznikach i literaturze – nie jesteśmy w stanie przerwać zamkniętego kręgu rozczarowań? Czy rzeczywiście w każdą matrycę procesu samorozwoju wdrukowane są kompromisy i rany zadawane sobie i innym? Czy Płatonow to nieuleczalna choroba? Jednak Płatonow?

Szczegóły

Wieczór Etiud Warszawskiego Centrum Pantomimy

Pantomima

W wieku XX sztuka pantomimy stała się teatrem autonomicznym, całkowicie niezależnym od innych form scenicznych. Pod koniec lat 40-tych ubiegłego wieku wielki mim Marcel Marceau stworzył serię etiud pantomimicznych „Pantomimes de style”, które stały się wzorem języka i zasad tej sztuki dla wielu przyszłych pokoleń. Identyfikacja aktora mima z emocjami, uczuciami, osobami, otaczającym go światem oraz interpretacja zjawisk w nim zachodzących, to istota współczesnej pantomimy.
Od wielu lat w Warszawskim Centrum Pantomimy powstają krótkie formy teatralne realizowane przez aktorów Teatru Warszawskiego Centrum Pantomimy oraz adeptów Studia Pantomimy.
Zapraszamy Państwa na Wieczór pantomimy, podczas którego zaprezentujemy różnorodne oblicza sztuki teatru poza słowami. Dla części etiud będzie to wykonanie premierowe, co nasze spotkanie z Państwem czyni dla nas jeszcze bardziej wyjątkowym.

Bartłomiej Ostapczuk

Występują: Ewelina Grzechnik, Paulina Staniaszek, Renata Birska, Małgorzata Watras, Magdalena Kultys, Gabriela Całun, Aleksandra Batko, Maja Rękawek, Maciej Jan Kraśniewski, Bartłomiej Ostapczuk.
Opieka artystyczna: Bartłomiej Ostapczuk
www.mimowie.pl

Szczegóły

Jednak Płatonow

Spektakl dyplomowy studentów IV roku Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie.
Chcieliśmy, aby nasz spektakl, obok zasadniczej funkcji spektaklu dyplomowego - prezentacji młodych adeptów sztuki aktorskiej, miał też charakter jakiejś wypowiedzi pokoleniowej na temat coraz bardziej otaczającej nas rzeczywistości.

Poruszeni tematem uchodźców zaczęliśmy od Parawanów Geneta, ale rzeczywistość (i to nie tylko w tym obszarze) tak przyśpieszyła, że dziś już chyba nie sposób za nią nadążyć. Okazuje się paradoksalnie, że to co najbardziej trwałe i niezmienne, to problemy dotyczące spraw leżących najbliżej nas. Spraw, na które, jak się wydaje, powinniśmy mieć wpływ największy: konsekwencja w realizacji naszych młodzieńczych marzeń i planów, w doskonaleniu się w trudnej sztuce bycia człowiekiem, wreszcie osiągnięcie maksimum rozwoju własnego ja, maksimum szczęścia, bez pogwałcenia prawa do rozwoju i szczęścia innych. Można powiedzieć - temat stary jak świat i jak świat nieobejmowalny. Czy naprawdę mimo doświadczenia poprzedników zapisanego w naukowych dysertacjach, w rozmaitych podręcznikach i poradnikach, w wielkiej literaturze wreszcie, nie jesteśmy w stanie przerwać tego zamkniętego kręgu rozczarowań? Czy rzeczywiście w każdą matrycę procesu samorozwoju wdrukowana jest konieczności kompromisów i ran zadawanych sobie i innym? Czy Płatonow to naprawdę nieuleczalna choroba? Jednak Płatonow?

Szczegóły

DON KICHOT

Dramat


wg powieści Miguel’a de Cervantesa


Uniwersalizm mitu błędnego rycerza z Manczy pozwala nadać szerszy kontekst naszej opowieści. O czym to będzie przedstawienie? O marzeniach. Okolicznościach w jakich się rodzą i umierają. O uporze w dążeniu do nich. O nas samych. O rozpaczy kiedy rozwiewa je wiatr przyziemnej codzienności. W kontekście postaci literackiej, o aktorze, który wciela się w postać i gra nie swoje życie, odbywa marzycielską podróż. Interesuje nas postawa marzyciela - dziś, współcześnie. Czy współczesny marzyciel to ciągle niepoprawny romantyk?

Szczegóły