Aleksander Kaźmierczak - zdjęcie

Aleksander Kaźmierczak

8,8 / 10

38 oddanych głosów

Student Akademii Teatralnej w Warszawie. Grał między innymi w Teatrze Collegium Nobilium w takich spektaklach jak "Bal w operze" oraz "Kalashnikov, czyli pieśni bałkańskie".
Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Lunapark

Muzyczny

Spektakl z piosenkami Obywatela GC niezapomnianego Grzegorza Ciechowskiego  powstał jako egzamin podsumowujący letnią sesję III roku Wydziału Aktorskiego warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza z przedmiotu Interpretacja piosenki aktorskiej.
Sięgnęliśmy po ten materiał przede wszystkim dlatego, gdyż to nie tylko artystyczny felieton rozdziału historii Polski, ale również autorski zapis zmagań artysty w walce o niezależność w obliczu cenzury. Zadaliśmy sobie pytanie – o czym mogą teraz być te piosenki dla dwudziestoparolatków? Podjęliśmy próbę zbudowania teatralnego świata i opowiedzenia poprzez te piosenki o ich, studentów, oczekiwaniach, marzeniach, rozterkach, lękach i pragnieniach. Wyszli z tej niełatwej próby z tarczą. Otworzyli się na przestrzenie wcześniej im nieznane i obdarowali ten świat swoją wrażliwością. Usłyszą Państwo znane jak i mniej eksploatowane przez stacje radiowe piosenki Grzegorza Ciechowskiego; nie zabraknie takich utworów jak-Śmierć w bikini, Biała flaga, Mamona, Nieustanne tango, Nie pytaj mnie o Polskę, ale pojawią się też takie perełki, jak- Arktyka, My lunatycy, Psy Pawłowa, Hibernatus, Znak =, Jestem w niebie.

Autorem aranżacji jest niezwykle uzdolniony kompozytor i akompaniator Mateusz Dębski.
Szczególne podziękowania kierujemy do Dyrekcji Teatru Narodowego za możliwość zaprezentowania efektu naszej pracy szerszej publiczności. Mają Państwo okazję poznać studentów obecnie już IV roku Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej jeszcze przed ich pierwszym dyplomem. Stają na progu wielu ważnych pytań. To dla nich wielkie wydarzenie móc wystąpić przed Państwem na scenie Teatru Narodowego.
Oby ten pierwszy artystyczny krok był dla nich początkiem pięknej, mądrej drogi zawodowej. Anna Sroka-Hryń

Szczegóły

Gwoździe

Monodram

"Czołem wbijając gwoździe w podłogę" to klasyczny monodram. Napisany w 1994 roku tekst nie tylko nie stracił na aktualności ale stał się niepokojąco bliski dzisiejszej rzeczywistości. Bogosian opisuje społeczeństwo amerykańskie, a raczej wyłowione z tej społeczności typy ludzkie.

Jest wśród nich neurotyczny sprzedawca płytek ceramicznych, jest bezdomny, pojawia się narkomanka, artysta chorobliwie pragnący sukcesu, para konserwatystów. Bohaterów łączy frustracja i zagubienie. Autor szkicuje ich ułomności, kontrowersyjne postawy czy poglądy. Każe nam zastanowić się nad sensem i sposobem funkcjonowania w świecie chaosu, w którym dominuje konsumpcja i alienacja, a media zmieniają ludzi w posłusznych niewolników systemu. 30 lat temu głównym narzędziem tej manipulacji był telewizor, dziś jest nim Internet. Ofiarami natomiast, zarówno wtedy, jak i obecnie, jesteśmy my, zwykli ludzie.
Tematy nie są nowe. I w pierwszej chwili wydają się przebrzmiałe. Tak, tak, wiemy, dostaliśmy już tę lekcję. Odrobiliśmy ją. Czy aby na pewno? Dziś, podobnie jak 30 lat temu, wciąż się gubimy w ocenie potencjalnych zagrożeń, nadal nie rozumiemy świata, w którym żyjemy, a paradoksy codzienności niezmiennie nas zaskakują. Nieustannie zalewa nas fala przerażających wiadomości ze świata, a życie w wirtualnej, kontrolowanej rzeczywistości stało się niemal koniecznym warunkiem społecznego wymiaru egzystencji.

Na szczęście Bogosian pokazuje nam też jaśniejszą stronę życia, uśmiecha się do swoich bohaterów, a widzom pozostawia furtkę bezpieczeństwa, która pozwala wymknąć się bez szwanku z tego panopticum.
Utwór Bogosiana rozsadza ramy klasycznej formy monodramu. Chwilami zmienia się w typowy stand-up, z charakterystycznymi dla tego gatunku żartami, wulgaryzmami i nierzadko gorzką pointą. Innym razem staje się strumieniem świadomości bohaterów, zapisem ich natręctw i fobii. Mroczny humor obficie zaprawiony cynizmem przeplata się tu z melancholią i chłodnym krytycyzmem, a chwilami jest po prostu kubłem pomyj bezlitośnie wylanym na widzów. W ten sposób autor nawiązuje do tradycji małych, tonących w oparach dymu i alkoholu klubów komediowych, gdzie tzw. open mic daje szansę każdemu młodemu twórcy rozpocząć karierę, wybić się do świata artystycznego albo po prostu trochę zarobić.

- Cezary Kosiński

Szczegóły

TOP DOGS

Dramat

Dramat Ursa Widmera, w adaptacji Wojciecha Malajkata, opowiada historię ośmiu osób, które zostały zwolnione z kierowniczych stanowisk w dużych przedsiębiorstwach. Budowana przez lata reputacja i pozycja w firmie, w mgnieniu oka przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie. Kariera, która nieraz kosztem rodziny, była priorytetem w ich życiu, zostaje brutalnie przerwana przez bezlitosne prawa rynku. Nasi bohaterowie spotykają się w miejscu będącym połączeniem grupy terapeutycznej z biurem pośrednictwa pracy. Terapia zmusi bohaterów do wypowiedzenia myśli, do których nie chcieli się przyznać.

Studenci trzeciego roku wydziału aktorskiego mierzą się z postaciami, które w jednej chwili straciły wszystko. Spektakl stanowi studium ludzkiej psychiki doprowadzonej do granic: niezrozumienia, wytrzymałości, samotności. Gdy nagle komuś zostaje zabrany cały świat… Świat, w który wierzył, któremu ufał, w którym nauczył się świetnie funkcjonować i odnosić sukcesy… Czy możliwe jest, by zacząć żyć od nowa?

Szczegóły

Studium o Hamletach

Dramat

Warszawska Akademia Teatralna i łódzki Teatr CHOREA realizują wspólnie projekt teatralny pt. „Studium o Hamletach”, wyznaczający współczesne myślenie o Szekspirze, poprzez pryzmat tekstów Wyspiańskiego i Grotowskiego.

Studenci II i III-go roku wydziału aktorskiego Akademii Teatralnej i aktorzy Teatru CHOREA pod kierunkiem Waldemara Raźniaka i Tomasza Rodowicza podjęli próbę zmierzenia się z tekstem „Hamleta” Szekspira, sięgając do zachowanych scenariuszy spektaklu Jerzego Grotowskiego z roku 1964, zatytułowanych „Studium o Hamlecie”, do recenzji i relacji aktorów Teatru 13 Rzędów oraz do tekstu „Studium o Hamlecie” Stanisława Wyspiańskiego.

„Chcieliśmy postawić siebie w tym punkcie, w którym stał zespół Grotowskiego ponad 40 lat temu. W punkcie niewiadomej, w punkcie rozdroża i zapowiedzi klęski w obliczu mierzenia się z wielkim tekstem.” (T. Rodowicz)

Premierowe prezentacje spektaklu Raźniaka i Rodowicza poprzedzone zostały sesjami prób i treningów fizycznych nawiązujących do metody Grotowskiego, pracą z tekstem Szekspira i wspólnym budowaniem dramaturgii spektaklu. Aktorzy sami wyszukiwali w dramacie Szekspira teksty najbliższe ich własnym doświadczeniom. Spektakl przekracza fabułę dramatu i jest wzbogacony o osobiste wypowiedzi aktorów dotyczące ich życiowych wyborów i własnej tożsamości.

Spektakl jest próbą odpowiedzi na pytanie kim dziś jest Hamlet? Dlaczego Grotowski za Wyspiańskim umieścił go na polskiej wsi, na cmentarzu? I najważniejsze: czy można dziś Grotowskim czytać Szekspira?

"Projekt nawiązuje do awangardy teatralnej lat sześćdziesiątych, którą reprezentował Teatr Laboratorium Jerzego Grotowskiego, co zbiega się z ogłoszeniem roku 2017 rokiem stulecia awangardy polskiej. Nie tworzymy jednak żadnej rekonstrukcji dzieła Grotowskiego. Zainspirowani odwagą i klęską tamtej próby szukamy własnej narracji i własnego ryzyka. Przekroczeniem typowych metod budowania spektaklu jest u nas sposób potraktowania tekstów zarówno Szekspira, Wyspiańskiego jak i Grotowskiego. Nikt do tej pory takiej próby nie podjął." (T. Rodowicz)

Szczegóły

Kalashnikov, czyli pieśni bałkańskie

Muzyczny

Serdecznie zapraszamy Państwa w namiętny i nieokiełznany świat rodem z filmów Kusturicy. Studenci pierwszego roku Akademii Teatralnej pod kierunkiem Zbigniewa Zamachowskiego podjęli się zadania wymagającego sprawności aktorskiej i – przede wszystkim – wokalnej, biorąc na warsztat piosenki nie tylko z repertuaru Gorana Bregovica, ale i pieśni tradycyjne. A wszystko w duchu bałkańskim.

W programie pieśni tradycyjne oraz utwory z repertuaru Kayah i G. Bregovica: Zakukala Kukavica, Kalashnikow, Prawy do lewego, Nie ma, nie ma Ciebie, Mesecina, Arizona Dream, To nie ptak, Ruzica si bila, Jovano Jovanke.

Szczegóły

Bal w operze

Dramat

Bal w operze – fragmenty – to egzamin z przedmiotu Interpretacja piosenki grupy studentów I roku Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie semestru letniego roku akademickiego 2015/2016 – obecnie są już studentami II roku.

Praca spotkała się z uznaniem władz, pedagogów uczelni, jak i zgromadzonych widzów.

Dlatego postanowiliśmy, za namową i przyzwoleniem władz, kontynuować naszą przygodę z tym wyjątkowym dziełem literatury polskiej. Bal w operze Juliana Tuwima napisany, osiemdziesiąt lat temu, w przeddzień światowej katastrofy, do dziś uderza swoją aktualnością. Ogromnym atutem, zasługującym na osobny wpis, jest skomponowana do utworu muzyka autorstwa wybitnego pianisty Leszka Możdżera. Opiekę artystyczną sprawował Pan Profesor Ryszard Peryt.

Wersję egzaminacyjną wzbogaciliśmy o dodatkowy fragment, który będą mogli Państwo teraz usłyszeć.

Szczegóły