Agnieszka Podsiadlik - zdjęcie

Agnieszka Podsiadlik

7.8 / 10

42 oddanych głosów

Absolwentka PWST w Krakowie. Zadebiutowała w Teatrze Śląskim im. St. Wyspiańskiego w Katowicach. Z TR Warszawa związana jest od sezonu 2003/2004, kiedy to uczestniczyła w zajęciach Studium Aktorskiego, będącego częścią projektu Teren Warszawa. We Wrocławskim Teatrze Współczesnym stworzyła rolę Lizy w Pasażerce w reż. Natalii Korczakowskiej (2009), a w szwajcarskim Luzerner Theater główną rolę w Wizycie starszej pani w reż. Wojciecha Klemma (2012). W Teatrze Telewizji wystąpiła m.in. w Ślubach panieńskich w reż. Krystyny Jandy (2003) oraz Ince 1946 w reż. Wojciecha Tomczyka (2007). Do jej dorobku filmowego zaliczają się m.in. role w Jestem (2005) i Pora umierać (2007) Doroty Kędzierzawskiej, Goyta Joanny Jurewicz (2006), Linczu Krzysztofa Łukaszewicza (2010), Maratonie tańca Magdaleny Łazarkiewicz (2010), 80 milionów Waldemara Krzystka (2011), Z daleka widok jest piękny Anny i Wilhelma Sasnalów (2011), Sekrecie Przemysława Wojcieszka (2012) i Hiszpance Łukasza Barczyka (2013).

Za rolę w Cokolwiek się zdarzy, kocham cię została nominowana do Feliksów Warszawskich (2007), a w 2010 roku otrzymała dwie nominacje do nagrody Złota Kaczka, za role w filmach Lincz oraz Maraton tańca.

Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Jezioro

Dramat

Amerykańsko-litewska reżyserka realizuje w TR Warszawa polską prapremierę sztuki wybitnego rosyjskiego dramatopisarza i scenarzysty Michaiła Durnienkowa. Akcja rozgrywa się w podmiejskiej daczy nad jeziorem, w której spotyka się na weekendowym wyjeździe grupa bliższych i dalszych znajomych. Towarzyskie spotkanie przenika atmosfera lęku, traumy i realnego zagrożenia. Durnienkow nawiązuje w swojej sztuce do klasycznych dramatów Antoniego Czechowa i Maksyma Gorkiego, wprowadzając jednocześnie odniesienia do dzisiejszego kryzysu w Europie i groźby wojny. Sztuka powstała na zamówienie Gogol Center w Moskwie, gdzie została wystawiona w 2015 roku. Premiera w TR Warszawa jest pierwszą realizacją dramatu poza Rosją.

Sztuka pokazuje zwykłą, codzienną apokalipsę wschodnioeuropejskiej klasy średniej. Dzieło jest uderzające – skłania do namysłu nad odpowiedzialnością w naszym pasywno-agresywnym, pełnym obojętności społeczeństwie. Durnienkowowi udało się uchwycić powszednią rozpacz, eskalację przemocy, panikę, którym towarzyszy kryzys europejskiego ducha.

„Jezioro” ewidentnie nawiązuje dialog z twórczością Czechowa. Podczas weekendu nad jeziorem bohaterowie jedzą, piją i prowadzą rozmowy. Na pozór nie dzieje się nic, a jednak czujemy, że świat z ponaddźwiękową prędkością spada prosto w przepaść. Na próbę wystawiona zostanie nasza moralność, etyka. Jest w tym hipokryzja i samozadowolenie, pseudointelektualna wyższość, strach przed żywotnością niższych klas.

W warstwie dosłownej mamy trzy pary, które toczą swą codzienną walkę – są tu zdrady, jest wychowywanie dzieci, są i duchowe poszukiwania. Pod mętną powierzchnią tych osobowości kryje się przestwór etycznych występków, winy i lęku przed wojną w sąsiedztwie.

Yana Ross

Szczegóły spektaklu

Jackson Pollesch

Dramat

„Osoby kreatywne siedzą dziś na widowni. Kiedyś było odwrotnie. Ci bardziej kreatywni byli na scenie, ci mniej – podziwiali ich elitarną pracę. Fakt, że kreatywność, twórczy impet, przedsiębiorczość są dziś przedmiotem społecznych oczekiwań, a postać człowieka kreatywnego stała się niemal ikoną ducha kapitalizmu, zawdzięczamy prawdopodobnie m.in. artystom teatru. I choć elastyczność, mobilność, kreatywność, odpowiedzialność nie mają na rynku wartości tak ugruntowanej pozycji jak żądza, nienawiść, zazdrość, zemsta, miłość, śmierć, wina czy los, to właśnie do kreatywności – i czas to głośno powiedzieć – należy przyszłość. Kiedy więc tematem sztuki jest żądza, istnieje obawa, że na widowni wszyscy co prawda chętnie będą słuchać historii o żądzy i chętnie wyciągać z niej wnioski, tyle że większość widzów niekoniecznie odczuwa potrzebę żądzy. Ale wszyscy koniecznie chcą być kreatywni.” René Pollesch

Szczegóły spektaklu

Między nami dobrze jest

Dramat

Spektakl dedykowany pamięci Danuty Szaflarskiej (1915-2017).

„Między nami dobrze jest” to jeden z największych przebojów TR Warszawa, oblegany przez widzów, chwalony przez krytykę i wielokrotnie nagradzany na festiwalach. Spektakl Grzegorza Jarzyny, jednego z najważniejszych polskich reżyserów, oparty jest na sztuce Doroty Masłowskiej, nominowanej do Nagrody Literackiej NIKE. To śmieszny i poruszający portret podzielonego polskiego społeczeństwa, przytłoczonego ciężarem traumatycznej historii, rozdartego między narodową dumę i poczucie wstydu. Za pomocą szalonego, pełnego inwencji języka i ostrego jak brzytwa humoru Masłowska portretuje współczesną Polskę, w której nuworysze, pseudoartyści i medialni celebryci spotykają się z rozczarowaną młodzieżą i żyjącymi na skraju ubóstwa ludźmi z klasy pracującej. Wszyscy próbują utrzymać się na powierzchni toksycznej mieszaniny komercji, katolickiego nacjonalizmu i idealizowanej tragicznej przeszłości.

W premierowej wersji spektaklu rolę Osowiałej Staruszki grała legendarna aktorka Danuta Szaflarska, członkini zespołu TR Warszawa, zmarła w 2017 roku. Była jedną z najdłużej aktywnych na scenie artystek teatru, występowała w „Między nami dobrze jest” jeszcze w wieku 101 lat. W nowej wersji przedstawienia Danutę Szaflarską zastąpi Lech Łotocki, wybitny aktor, występujący w TR Warszawa od początku istnienia tego zespołu.

Przedstawienie „Między nami dobrze jest” było wielokrotnie nagradzane, m.in. Nagrodą im. Konrada Swinarskiego dla Grzegorza Jarzyny przyznaną przez miesięcznik „Teatr" dla najlepszego reżysera w sezonie 2008/2009, Nagrodą Główną IX Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" w Zabrzu dla Grzegorza Jarzyny, nagrodami aktorskimi IX Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" w Zabrzu dla Aleksandry Popławskiej i Danuty Szaflarskiej, Grand Prix - Nagrodą Publiczności IX Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" w Zabrzu, medalem im. Stanisława Bieniasza dla najlepszego dramatopisarza IX Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" w Zabrzu dla Doroty Masłowskiej, Grand Prix dla najlepszego spektaklu na II Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Boska Komedia", Grand Prix 46. Przeglądu Małych Form Teatralnych „Kontrapunkt" w Szczecinie.

Szczegóły spektaklu

Kalifornia/Grace Slick

Dramat

„Kalifornia i Mur Pacyfiku, o który rozbija się fala ekspansji kolonialnej na Zachód i cofa w postaci zintensyfikowanych światów wewnętrznych, przedstawione przez zespół aktorski szpitala psychiatrycznego w Palo Alto pod kierownictwem Mrs Grace Slick”.

Kalifornia to przestrzeń geograficzna, kulturowa i mentalna, do której nawiązuje najnowsze przedstawienie René Pollescha, oparte na tekście napisanym specjalnie dla TR Warszawa. Zrodzone w Kaliforni w latach 60. XX wieku prądy intelektualne i obyczajowe zmieniły oblicze Zachodu. Dzisiaj w sercu Doliny Krzemowej - Palo Alto, gdzie swoje siedziby mają największe firmy internetowe i technologiczne, decyduje się teraźniejszość i przyszłość kapitalistycznego świata.

Spektakl René Pollescha jest podróżą do brzegów Pacyfiku i z powrotem, śladami cywilizacyjnej fali, która wraca dzisiaj do Europy w postaci cyfrowych technologii, wirtualnych rzeczywistości i nowych modeli ekonomii. To próba zrozumienia, dokąd zaprowadziła zachodnią cywilizację ekspansja kolonialna i poszukiwanie nowych terytoriów. Przewodniczką w tej wędrówce będzie Grace Slick, gwiazda amerykańskiego rocka lat 60., ikona ruchu hippisowskiego. Psychodelia i sieciowy biznes, rewolucja seksualna i podbój kosmosu, wirtualne światy i startupy spotykają się w tym przedstawieniu, które jest trzecią – po „Ragazzo dell’ Europa” i „Jackson Pollesch” – produkcją Pollescha w TR Warszawa.

Szczegóły spektaklu

Moja walka

Dramat

6 tomów, 3600 stron, przekłady na kilkadziesiąt języków, milionowe nakłady. Cykl powieściowy „Moja walka” norweskiego pisarza Karla Ove Knausgårda stał się wydarzeniem na rynku wydawniczym ostatnich lat. Knausgård opisał w nim całe swoje życie od dzieciństwa po dojrzałość. W TR Warszawa wystarczy jeden wieczór, aby poznać jego historię. Teatralną adaptację tej jedynej w swoim rodzaju biograficznej powieści przygotowuje Michał Borczuch, jeden z najciekawszych współczesnych polskich reżyserów. Wejdź z aktorami TR Warszawa w strumień życia.

Spektakl Michała Borczucha oparty na epopei Karla Ove Knausgårda, jednego z czołowych pisarzy skandynawskich. Wydana w 2011 roku sześciotomowa powieść to wyjątkowy w historii światowej literatury projekt, polegający na literackim zapisie biografii autora, od wczesnego dzieciństwa po wiek dojrzały.

„Moja walka” jest długą, epicką medytacją nad rzeczywistością. Obsesyjnie szczegółowa narracja Knausgårda jest dla mnie inspirująca jako nowoczesny algorytm na utrwalenie rzeczywistości i siebie w niej. Ten skrajny, obsesyjny subiektywizm, którzy momentami każe mi nienawidzić autora, odsłania również prawdę o współczesności, w której doświadczenie przyglądania się jak w selfie samemu sobie zamienia się w walkę o istnienie w świecie pełnym ludzi. Inni ludzie mogą być najbliżej nas, mogą być częścią naszej rodziny ale w zderzeniu z naszym ego stają się tylko bohaterami powieści. Knausgård wciąga nas w to tworzenie literatury z naszego życia. Ale jest tu paradoks; gdy nasze życie staje się ważne, każde inne (choć utrwalone w detalach) staje się anonimowe. Dlatego w pracy warsztatowej zderzaliśmy z książką Knausgårda osobiste doświadczenia wybranych czytelników, co stanie się integralną częścią spektaklu. (Michał Borczuch)

Szczegóły spektaklu