Agata Myśliwiec - zdjęcie

Agata Myśliwiec

7,1 / 10

28 oddanych głosów

Data urodzenia:
28-06-1984 (35 lat)

Aktorka ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. L. Solskiego w Krakowie (2007). Jej pierwszą rolą była Maryna w "Weselu" w reż. Adama Hanuszkiewicza (2000). W 2004 roku zagrała Klarę w "Zemście" i Ofelię w "Hamlecie" w reż. Krzysztofa Jasińskiego w Teatrze STU w Krakowie. W czasie studiów grała Hipolitę/Tytanię w "Śnie nocy letniej" w reż. Wojciecha Kościelniaka i Hrabiego Hufnagla w "Operetce" w reż. Mikołaja Grabowskiego.

W 2007 została aktorką Teatru Muzycznego w Gdyni, w którym zagrała w musicalach: "Piękna i Bestia", "Francesco", "Footloose", "Dracula". W 2008 jako aktorka Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu zagrała w spektaklach: "A chorus Line" (reż. Mitzi Hamilton), "Opera za trzy grosze" (reż. Wojciech Kościelniak).

Od 2009 na stałe współpracuje z Krzysztofem Jasińskim i Teatrem STU w Krakowie. Gra Hildę w "Sonacie Belzebuba", Kordelię w "Królu Learze", Ofelię i Aktorkę w "Hamlecie", Trzecią w "Wyzwoleniu", Pannę Młodą i Marynę w "Weselu", Helenę w "Akropolis". Występuje również w Tryptyku Wyspiańskiego "Wędrowanie" oraz w "Romie i Julianie" (wszystkie spektakle w reż. Krzysztofa Jasińskiego). Wciela się w Leę w "Body Art" w reż. A. Barona – Więcka. Jest także aktorką w Grupie Rafała Kmity (spektakle: "Wszyscyśmy z jednego szynela" i "Jeszcze nie pora nam spać"). Współpracuje z Teatrem Komedia w Krakowie (spektakle: "Baby Blues" i "Trzy razy łóżko").

Agata Myśliwiec wiele lat uczyła się w ognisku baletowym oraz szkole muzycznej. Gra na flecie poprzecznym, śpiewa, tańczy i pisze. Otrzymała wiele nagród wokalnych, aktorskich i literackich. Uwielbia również sztuki plastyczne – maluje.

Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

"Wesele" ze zwiedzaniem Teatru Polskiego

Tragedia

"Wesele" Stanisława Wyspiańskiego jest jednym z najważniejszych dwudziestowiecznych polskich utworów dramatycznych. Dowodem tego jest fakt, że od 1901 roku inscenizowano je już blisko 200 razy – w teatrach dramatycznych, Teatrze Telewizji, Teatrze Polskiego Radia.

Każda kolejna inscenizacja "Wesela" wywołuje dyskusje o tym kiedy, jak i czy w ogóle wystawiać dramat Wyspiańskiego. Nie mamy wątpliwości, że wystawiać należy i warto. Nie dla honoru domu, ale z potrzeby ożywiania najznakomitszych tekstów polskiej kultury, nie tylko dla podtrzymania tradycji, ale dla nadawania znakomitemu dziełu Wyspiańskiego nowych znaczeń, bo między realnością a poezją tego dramatu toczy się nieustająca dyskusja o nas samych.

W Teatrze Polskim w Warszawie wystawiono "Wesele" czterokrotnie – sięgali po nie znakomici reżyserzy: Aleksander Zelwerowicz w latach dwudziestych, Jerzy Rakowiecki w 1961 roku i dwukrotnie Kazimierz Dejmek w roku 1984 i 1991. Premiera spektaklu w reżyserii Krzysztofa Jasińskiego odbędzie się w 102 rocznicę otwarcia Teatru Polskiego w Warszawie.

Fałszuje się dziś Wyspiańskiego – tak, jak fałszowało się i fałszuje romantyków, udusić się usiłuje go kadzidłami, sprawia się nad jego grobem tryumf masek. Kto rozumie Wyspiańskiego – ten wie, że cała jego twórczość jest bolesnym dopracowywaniem się narodowej duszy.
– Stanisław Brzozowski –

Szczegóły

GOŚCIE W POLSKIM: Wyzwolenie

Dramat

"Wyzwolenie" w Teatrze STU jest wydarzeniem. Stanisław Wyspiański – najbardziej polski, najbardziej krakowski artysta, napisał jakże aktualną dzisiaj sztukę. Niezwykle efektowną, wymagająca aktorstwa najwyższej próby. Taki zespół zebrał Krzysztof Jasiński z myślą o jubileuszu Teatru STU. Spektaklowi towarzyszy bardzo efektowna oprawa plastyczna, wyjątkowe kostiumy, muzyka na żywo, śpiew, efekty specjalne. Zapraszamy do wspólnej wędrówki po świecie przemiany duszy polskiej. Kto wie, dokąd dotrzemy...

Teatr STU z Krakowa - "Wyzwolenie" według Stanisława Wyspiańskiego w adaptacji Krzysztofa Jasińskiego. Spektakl jest II częścią Tryptyku "Wędrowanie".

Szczegóły

GOŚCIE W POLSKIM: Wyzwolenie i Akropolis

Dramat

W historii teatru polskiego nie wystawiono nigdy dotąd Wesela, Wyzwolenia, Akropolis jako całościowego przedsięwzięcia. Żaden teatr nie wystawił po kolei tych trzech tytułów. Ze względu na kontaminację dramatów w jeden spektakl, zostały z nich wydobyte ich esencjalne wątki, podporządkowane tematowi nadrzędnemu: wtajemniczeniu w los polski.Czy możliwe jest przełamanie koła owego losu poprzez jednostkowe wyzwolenie i samoświadomość prowadzące ku ogólnonarodowemu przebudzeniu? Czy – jak wyobrażali to sobie Romantycy – zadaniu temu może sprostać tylko wybrana jednostka, czy może to nasz wspólny obowiązek?

Wyspiański w autorskim zestawieniu trzech tekstów wyprowadza widza z izby bronowickiej chaty, wiedzie go przez piekła i nieba prób, jakim poddają go Maski z Wyzwolenia i prowadzi na wzgórze wawelskie - centralne miejsce polskiej świadomości historycznej, które zostaje niejako nawiedzone przez wielkie mity judeochrześcijańskie. Ostatecznym tematem sztuki jest imperatyw duchowego zmartwychwstania rozumianego jako wyzwolenie z duchowej nędzy, odnowienie duszy polskiej, a zarazem zadanie stojące przed każdym z nas.

Teatr STU z Krakowa - spektakle "Wyzwolenie" i "Akropolis" według Stanisława Wyspiańskiego w adaptacji Krzysztofa Jasińskiego (II i III część Tryptyku "Wędrowanie")

Szczegóły

Wesele

Dramat

"Wesele" Stanisława Wyspiańskiego jest jednym z najważniejszych dwudziestowiecznych polskich utworów dramatycznych. Dowodem tego jest fakt, że od 1901 roku inscenizowano je już blisko 200 razy – w teatrach dramatycznych, Teatrze Telewizji, Teatrze Polskiego Radia.

Każda kolejna inscenizacja "Wesela" wywołuje dyskusje o tym kiedy, jak i czy w ogóle wystawiać dramat Wyspiańskiego. Nie mamy wątpliwości, że wystawiać należy i warto. Nie dla honoru domu, ale z potrzeby ożywiania najznakomitszych tekstów polskiej kultury, nie tylko dla podtrzymania tradycji, ale dla nadawania znakomitemu dziełu Wyspiańskiego nowych znaczeń, bo między realnością a poezją tego dramatu toczy się nieustająca dyskusja o nas samych.

W Teatrze Polskim w Warszawie wystawiono "Wesele" czterokrotnie – sięgali po nie znakomici reżyserzy: Aleksander Zelwerowicz w latach dwudziestych, Jerzy Rakowiecki w 1961 roku i dwukrotnie Kazimierz Dejmek w roku 1984 i 1991. Premiera spektaklu w reżyserii Krzysztofa Jasińskiego odbędzie się w 102 rocznicę otwarcia Teatru Polskiego w Warszawie.

Fałszuje się dziś Wyspiańskiego – tak, jak fałszowało się i fałszuje romantyków, udusić się usiłuje go kadzidłami, sprawia się nad jego grobem tryumf masek. Kto rozumie Wyspiańskiego – ten wie, że cała jego twórczość jest bolesnym dopracowywaniem się narodowej duszy.
– Stanisław Brzozowski –

Szczegóły