Adrian Radwański - zdjęcie

Adrian Radwański

6,7 / 10

6 oddanych głosów

Założyciel i właściciel Centrum Pilates i Tańca Pendulum, działającego od października 2020 w Poznaniu. Absolwent Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Olgi Sławskiej-Lipczyńskiej w Poznaniu, a także Pedagogiki Baletowej Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. W trakcie edukacji zdobył wiele osiągnięć artystycznych: został dwukrotnym finalistą Konkursu Baletowego w Gdańsku w kategorii tańca współczesnego, a także laureatem nagrody specjalnej „Osobowość sceniczna” przyznanej przez Ewę Wycichowską; został finalistą krajowych eliminacji do Eurowizji dla Młodych Tancerzy w 2013 r .; Wraz z Joanną Polowczyk za choreografię „Rise” otrzymał specjalną nagrodę „+ - Award” w konkursie choreograficznym „Szoloduo Budapest 2013”. Od czerwca 2014 r. Do listopada 2016 r. Był etatowym członkiem Polskiego Teatru Tańca, w którym można go było oglądać w spektaklach Ohada Naharina, Ewy Wycichowskiej, Josi Berga, Nadara Rosano, Jacka Przybyłowicza. W grudniu 2016 roku rozpoczął pracę jako solista w Staatstheater Braunschweig Tanztheater, gdzie wystąpił w dwóch premierach: „Dein herz ist meine heimat” i „Nice to meet you?”. Od sierpnia 2017 do końca sierpnia 2020 roku Ponownie związał się z Polskim Teatrem Tańca, w którym powrócił na stałe, a także pojawił się w nowym repertuarze. Od lutego 2018 r. Rozpoczął karierę pedagogiczną jako pedagog w Ogólnokształcącej Szkole Baletowej im. Olgi Sławskiej-Lipczyńskiej w Poznaniu, a od października 2020 roku został wykładowcą tańca w Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu na kierunku Taniec w kulturze fizycznej. Jego debiut jako choreograf miał miejsce w 2016 roku z pracą „UNISOno” prezentowaną we współpracy z Polskim Teatrem Tańca. Jego ostatnia praca zatytułowana „Platformy” została zaprezentowana na gali festiwalu Animator w lipcu 2018 r. W Poznaniu. Jako pedagog, Adrian doszukuje się detali, których istotą jest budować całą konstrukcję, nad którą pracuje się latami. W swojej pracy kieruje się dobrem i rozwojem innych, bo dzięki temu on może rozwijać się najbardziej!
Spektakle z udziałem tego aktora:

Dziadek do Orzechów

Pracując nad muzyką do Dziadka do orzechów – i jednocześnie nad operą Jolanta, zaplanowano bowiem jednoczesną premierę opery i baletu tego samego autora – Piotr Czajkowski musiał przerwać na jakiś czas pracę, aby udać się do USA i dyrygować na otwarciu Carnegie Hall. Ci, którzy wierzą w przeznaczenie i omeny, powinni obowiązkowo widzieć w tym wyjeździe przeznaczenie i omen. Balet, przygotowany w ścisłej współpracy z Mariusem Petipą, nie zachwycił rosyjskiej publiczności. Doceniono pracę kompozytora, ale zgodnie ganiono libretto, choreografię – Petipa zachorował i zastąpił go asystent, Lew Iwanow, na którego spadła prawie cała krytyka – i tancerzy, a zwłaszcza wprowadzenie na scenę dzieci. Co jakiś czas próbowano odnowić balet, między innymi zrezygnowano z tańczących dzieci, ale wciąż nie wychodziło. Aż odezwało się amerykańskie „przeznaczenie” Czajkowskiego. W 1944 San Francisco Ballet wystawił Dziadka do orzechów i oczarował Amerykanów. Potem dołączył się The New York City Ballet z choreografią George’a Balanchine’a. Dziadek do orzechów i muzyka Czajkowskiego znalazła swą po dziś dzień najwierniejszą publiczność w Stanach Zjednoczonych. Warto było przerwać pracę i udać się w uciążliwą dyrygencką podróż przez Atlantyk.

-------------------------------------------------------------------------------------------

W tym szczególnym czasie chcemy, by nasze spotkanie z Wami odbywało się w atmosferze jak najbardziej zbliżonej do normalności. Prosimy Was o wyrozumiałość i dostosowanie się do ograniczeń, jakie na nas nałożono. Zapraszamy do zapoznania się z zasadami uczestnictwa w wydarzeniach kulturalnych organizowanych przez Teatr Wielki w Poznaniu:

1. Jeśli nie czujesz się dobrze, jesteś chory, miałeś styczność z osobą zainfekowaną – zostań w domu.
2. Zabierz ze sobą maseczkę lub przyłbicę. Po wejściu do budynku obowiązuje Cię noszenie maseczki zakrywającej usta i nos.
3. Po wejściu do budynku zdezynfekuj dłonie.
4. Obsługa widowni dokona pomiarów temperatury.
5. Zapoznaj się z regulaminem uczestnictwa w wydarzeniach kulturalnych, klauzulą informacyjną o przetwarzaniu danych osobowych oraz jeśli masz taką możliwość, przynieś wydrukowane i podpisane
(w dniu odbywania się wydarzenia) oświadczenie uczestnika wydarzenia, jeśli nie – wypełnij je w budynku, w miejscu wskazanym przez obsługę.
6. Prosimy o wcześniejsze przybycie na wydarzenie – osoby spóźnione nie zostaną wpuszczone na widownię.

Dbamy o bezpieczeństwo naszych Widzów!

Szczegóły

LAMENT. Pamięci Tadeusza Różewicza

Taneczny

Twórców interesuje wniknięcie w transgresywny świat, jaki rodzi się między przestrzenią traumy a przestrzenią dzieła, które pełni terapeutyczny, a zarazem ekspiacyjny charakter.

Istota intymności wyznania zawarta w utworach składających się na tom Różewicza, stała się dla twórców spektaklu inspiracją do działania, zmierzającego do podjęcia pracy nad wybranymi wątkami i motywami, które w sposób kreacyjny wpisuje dzieło w strukturę gatunkową teatru tańca.

Szczegóły

Czterdzieści

Taneczny

Spektakl śledzi życie pewnej kobiety OD momentu jej przyjścia na świat w roku 1973 do rocznicy urodzin w 2013. Te cztery dekady są odbiciem czasu zwątpień, nadziei, zmagań, wyborów i nieprzewidzianych wydarzeń, którymi kierują heroiczne cnoty – żądza życia i chęć przetrwania.

W wędrówce po chaotycznej Europie bohaterce spektaklu udaje się znaleźć kompromis pomiędzy własnymi ambicjami i wymuszonymi okolicznościami. Wiele warstw przedstawienia portretuje nie tylko indywidualne poszukiwania konkretnego człowieka, lecz staje się także synonimem pewnej podróży kraju i zespołu Teatru Tańca. Polska przeszła radykalne zmiany w ciągu ostatnich 40 lat, jakie są jej perspektywy? Jubileusz czterdziestolecia Polskiego Teatru Tańca skłania do tych samych pytań. Jako dzieło sztuki, przedstawienie to nie zagłębia się w fakty i sylwetki. Fikcyjny punkt widzenia, nawet z perspektywy obcego, może równie dobrze zapewnić dystans niezbędny do komunikacji na wspólnym poziomie. Przecież nawet prawda nigdy nie jest do końca prawdą, wszystko jest kwestią detali, na które chce się położyć nacisk, zignorować je lub wyolbrzymić.

Szczegóły