Adam Ferency - zdjęcie

Adam Ferency

8,3 / 10

190 oddanych głosów

Data urodzenia:
05-10-1951 (68 lat)

Absolwent warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej (1976). Aktor warszawskich teatrów Na Woli i Współczesnego.

Zagrał m.in. w spektaklach Jerzego Grzegorzewskiego (Wesele, 2000), Tadeusza Łomnickiego (Do piachu, 1979), Janusza Wiśniewskiego (Walka karnawału z postem, 1984), Gustawa Holoubka (Karykatury, 1976), Kazimierza Kutza (Przedstawienie „Hamleta” we wsi Głucha Dolna, 1977; Sami porządni ludzie, 1984), Erwina Axera (Miłość na Krymie, 1993), Krzysztofa Warlikowskiego (Burza, 2003), Grzegorza Jarzyny (Uroczystość, 2001), Macieja Englerta (Pastorałka, 1982; Sen nocy letniej, 1983; Trzy siostry, 1985; Mistrz i Małgorzata, 1987; Dyliżans, 1988; Zabawa, 1988; Wieczór Trzech Króli, 1989; Awantura w Chioggi, 1993), Krzysztofa Zaleskiego (Leonce i Lena, 1976; Mahagonny, 1982; Ślub, 1983; Lorenzaccio, 1986).

W Teatrze Telewizji współpracował z m.in. Agnieszką Holland (Proces, 1980; Dybuk, 1999), Erwinem Axerem (Miłość na Krymie, 1994), Maciejem Prusem (Jan Maciej Karol Wścieklica, 1991), Olgą Lipińską (Przedstawienie Hamleta we wsi Głucha Dolna, 1987; Bunia, 1998), Laco Adamikiem (Pogrzeb fabrykanta, 1980; Elżbieta królowa Anglii, 1984; Woyzeck, 2000), Janem Englertem (Hamlet, 1985), Tomaszem Zygadło (Mówi Handler, 1986; Wielki Peeperkorn, 1989; Moskwa – Pietuszki, 1992), Krzysztofem Zaleskim (Cyrano de Bergerac, 1981; Mahagonny, 1985; Choroba młodości, 1987).

Stworzył role filmowe w obrazach m.in. Agnieszki Holland (Aktorzy prowincjonalni, 1978; Gorączka, 1980), Krzysztofa Kieślowskiego (Przypadek, 1987; Bez końca 1984), Jana Jakuba Kolskiego (Pogrzeb kartofla, 1991; Pornografia, 2003; Jasminum, 2006), Ryszarda Bugajskiego (Przesłuchanie, 1989), Andrzeja Wajdy (Człowiek z żelaza, 1981), Janusza Zaorskiego (Matka królów, 1982; Jezioro Bodeńskie, 1985), Piotra Szulkina (O-bi O-ba. Koniec cywilizacji, 1984).

Jest aktorem Teatru Polskiego Radia – za kreacje w słuchowiskach radiowych otrzymał Wielki Splendor, nagrodę Teatru Polskiego Radia (2000). Za rolę w słuchowisku Noc Walpurgii, albo kroki Komandora otrzymał nagrodę aktorską na III Krajowym Festiwalu Teatru PR i Teatru TV „Dwa Teatry” (2003). W 1991 roku otrzymał Złote Lwy w kategorii najlepsza rola męska na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za rolę w filmie Kanalia w reż. Tomasza Wiszniewskiego.

Od 1994 roku gra w zespole Teatru Dramatycznego.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Sen nocy letniej

Komedia

Noc, która miesza wszystko ze wszystkim, świat ludzi i elfów, odmienia uczucia, a nadchodzący sen odkrywa prawdziwe namiętności. We współczesnej interpretacji węgierskiego reżysera Gábora Máté śmiech przeplata się z jednak z goryczą. W tej opowieści do głosu dochodzą obsesje, niespełnione nadzieje i wyuzdane pragnienia. Szczególnie, że w zdobywaniu miłości wszystkie chwyty są dozwolone, a walka o nią bywa bezwzględna.

Mistrzowska mieszanka tego co okrutne i zabawne, magiczne i bezwstydne sprawia, że „Sen nocy letniej” po czterech stuleciach wymyka się jednoznacznej interpretacji i wciąż jest najchętniej wystawianą sztuką Szekspira.


Spektakl przeznaczony dla widzów od 16 roku życia. Zawiera sceny odnoszące się do zachowań seksualnych i przemocy, które mogą zostać uznane za kontrowersyjne. Wszelkie sceny przedstawione w spektaklu są odzwierciedleniem wyłącznie wizji artystycznej.

Szczegóły

Wizyta starszej pani

Dramat

Najbogatsza kobieta świata, lamparcica po siedmiu małżeństwach przyjeżdża do swojego rodzinnego miasteczka, w którym już nawet nie zatrzymują się pociągi, a bezrobocie bije rekordy. Wszyscy spodziewają się deszczu pieniędzy. Klara Zachanasian napędzana jest jednak paliwem zemsty za wygnanie, upokorzenie i śmierć dziecka. Może spełnić oczekiwania mieszkańców jedynie za cenę morderstwa. Czy miejscowi są ją w stanie zapłacić?

To opowieść rozpięta między horrorem, komedią a sensacyjnym reportażem. Klara jak antyczna Medea i Czarna Mamba z filmu Tarantino, całe życie podporządkowała wyrównaniu rachunków. Dürrenmatt korzystając z klasycznego motywu pokazuje mechanizm działania pokusy i pyta, jak daleko można posunąć się dla pieniędzy.

Szczegóły

Szczęśliwe dni

Dramat

Szczęśliwy dzień Winnie pełen jest absurdalnych zdarzeń, codziennych, powtarzanych jak mantra rytuałów, które składają się na sens jej życia. Ich nawarstwianie z wolna zaczyna jednak przerażać bohaterkę, dusi ją, niczym surrealistyczna forma, w której wkrótce zapada się po szyję.

„Rolę Winnie w wykonaniu Mai Komorowskiej zaliczam do arcydzieł. Po tylu latach mam wciąż w oczach jej zanikającą postać, jakby wsysaną przez kopiec, w którym tkwi zakopana, w pier­wszym akcie po pas, w drugim - po szyję. (…) Kon­strukcja akustyczna roli Winnie stano­wi niejako brzmieniową analogię do zmienności i pulsacji samego życia, którego Winnie tak uporczywie pra­gnie się trzymać i które w gruncie rze­czy z wielką pokorą akceptuje, godząc się na zadany (choć nie wiadomo przez kogo) los” - Janusz Majcherek.

Szczegóły

Hamlet

Tragedia

Historia księcia Hamleta, który konfrontuje się z nagłą i tajemniczą śmiercią ojca to jeden z najważniejszych światowych dramatów. „Hamlet” w reżyserii Tadeusza Bradeckiego opowiedziany będzie w konwencji ponadczasowej, tak jak ponadczasowa jest spirala zła, która kręci się wokół młodego księcia. To pełna intryg, spisków i walki o tron opowieść o tragiczności ludzkiej historii, w której pokój zapada tylko po to, by mogła zacząć się kolejna wojna.
Sztuka zostanie przedstawiona po raz pierwszy w Polsce w nowym przekładzie.

Szczegóły

Biesy

Dramat

Skandale towarzyskie, popełnione w przeszłości zbrodnie, spiski polityczne i plany rewolucji – świat Dostojewskiego gęsty jest od emocji. Pisarz wyprzedził swoją epokę i dziś przeglądamy się w jego arcydziele jak w krzywym zwierciadle. Szaleństwo tekstu, żarliwość dialogów pokazują świat pijany od idei. Spektakl w ślad za wieloznacznością utworów pisarza nie ocenia i nie wskazuje racji.

Przedstawienie powstało w koprodukcji Teatru Dramatycznego z Teatrem Provisorium, jednym z najważniejszych teatrów alternatywnych, który od zawsze poszukiwał inspiracji w wybitnych tekstach polskiej i światowej literatury.

Szczegóły

Hamlet2

Dramat

Historia księcia Hamleta, który konfrontuje się z nagłą i tajemniczą śmiercią ojca to jeden z najważniejszych światowych dramatów. „Hamlet” w reżyserii Tadeusza Bradeckiego opowiedziany jest w konwencji ponadczasowej, tak jak ponadczasowa jest spirala zła, która kręci się wokół młodego księcia. To pełna intryg, spisków i walki o tron opowieść o tragiczności ludzkiej historii, w której pokój zapada tylko po to, by mogła zacząć się kolejna wojna.
Sztuka jest wystawiona po raz pierwszy w Polsce w nowym przekładzie.

Szczegóły

Harper

Dramat

Czasami trzeba po prostu wstać i wyjść zostawiając wszystko za sobą. Czasem czujemy, że nie można dłużej zwlekać ze zmianą, bo zastygniemy jak muzealny eksponat. W takiej sytuacji jest właśnie bohaterka sztuki. Wiadomość o nieuchronnie zbliżającej się śmierci ojca, powoduje, że Harper postanawia spotkać się z nim po raz ostatni. Rzuca pracę, a córce i mężowi nawet nie mówi o wyjeździe. Podróż okazuje się przygodą życia, która zmusi bohaterkę do zadania sobie pytań o najważniejsze sprawy – miłość, lojalność wobec najbliższych i własne miejsce w świecie.

Sztuka Simona Stephensa, autora między innymi „Dziwnego przypadku psa nocną porą” bez cienia dydaktyzmu mówi o sile duchowego przebudzenia i niezgodzie na powszechną desperację.

Szczegóły

Cudotwórca

Dramat

Historia trzech osób: Franka - uzdrowiciela, Grace – jego żony oraz impresaria Teddy’ego. Od lat wędrują razem po zapomnianych irlandzkich wioskach, dając nobliwe przedstawienia. Za pomocą tajemnych zaklęć i fantastycznych mocy Frankowi czasem udaje się przywrócić zdrowie chorym. Czasem dokonuje cudów. Zwierzenia trójki bohaterów odsłaniają dzieje tych ludzi, skomplikowane mechanizmy wzajemnych układów, zależności, uczuć. Mówią prawdę – każdy swoją, ale wraz z kolejnym wyznaniem, dostrzegamy różnice w odtwarzanych wydarzeniach i przeżyciach. Wystarczy przecież pominąć jakieś zdarzenie, a obraz życia wygląda zupełnie inaczej.

„Cudotwórca” to pięknie napisana historia o miłości, przyjaźni, oddaniu, poświęceniu. Także o chęci zysku, o niewytłumaczalnej mocy umysłu i cudach. Czy jeśli mocno w coś wierzymy, mamy szansę na cud? A co jeśli mimo ogromnej wiary, cud się nie stanie?


"Cudotwórca” skłania widzów do przyjęcia postawy detektywa. Troje bohaterów opowiada tę samą historię, która osiąga punkt kulminacyjny w hrabstwie Donegal, ale rozłożenie akcentów, ocena zdarzeń, a nawet podstawowe fakty zmieniają się znacząco w każdej wersji. Musimy złożyć własną wersję prawdy i zrozumieć, dlaczego bohaterowie od niej uciekają. – pisał o sztuce Charles Spencer w The Telegraph

Szczegóły

Dziennik przebudzenia

Dramat

Na motywach Dziennika i Drugiego dziennika Jerzego Pilcha

„Dziennik przebudzenia” to spotkanie świetnej prozy i aktorskiego kunsztu – spektakl w całości posypany pilchowskim poczuciem humoru, zarazem nie uciekający od tematów ostatecznych, przedstawiający próby ich obłaskawienia. Przedstawienie miejscami pełne jest ironii i sarkazmu, zachowuje styl pisania Jerzego Pilcha – zabawny, barwny, inteligentny, lokujący go w czołówce pisarzy modnych, czytanych, wręcz rozchwytywanych. Spektakl dopełniają nowoczesne i wyraziste wizualizacje z pogranicza jawy i snu, które podkreślają akcję, nadają jej specyficznego nastroju i dodatkowych sensów.

Kiedy Adam Ferency nagrał pierwszy tom Dzienników dla Polskiego Radia, Jerzy Pilch powiedział wprost: „ten dziennik jest pański również”. W wywiadzie udzielonym Janowi Bończy-Szabłowskiemu Adam Ferency przybliżył na czym polega ten rodzaj pewnej pozaartystycznej i intelektualnej bliskości: „[…] Bliskie mi były zawsze poglądy księdza Józefa Tischnera, który powtarzał wielokrotnie, że najpierw jest człowiekiem, a dopiero potem księdzem i Polakiem. Właśnie Jerzy Pilch najpierw jest człowiekiem, a dopiero potem ewangelikiem czy Polakiem, i to w nim cenię. Dla mnie fundamentalną cechą człowieka jest poczucie humoru. A Pilch jest nim obdarzony. Są oczywiście też inne drobne podobieństwa: jesteśmy prawie rówieśnikami, nasi ojcowie nosili imię Władysław. A i temat napojów wyskokowych dla każdego z nas nie jest obcy”.

Szczegóły

Wszyscy moi synowie

Dramat

Z powodu wadliwych części do samolotów wyprodukowanych w fabryce Joe Kellera podczas wojny ginie kilkudziesięciu pilotów. Jego syn próbuje znaleźć odpowiedź, czy ojciec dorabiając się majątku, świadomie posłał na śmierć amerykańskich żołnierzy.

Nagrodzona prestiżową Tony Award sztuka z 1947 roku wybitnego amerykańskiego dramaturga Arthura Millera to dramat o moralności w interesach i konsekwencjach jej braku. Autor, nawiązując do doświadczeń II wojny światowej, stawia pytania o granice ludzkiej uczciwości i cenę materialnego sukcesu.

Szczegóły

Machia

Dramat psychologiczny

„Machia” to sztuka poświęcona osobie Niccolo Machiavellego, którego 545. rocznica urodzin przypadła na dzień premiery spektaklu. Prezentuje ciekawe, zrywające z dotychczasowymi stereotypami spojrzenie na tę postać, rzucając zarazem światło na pasjonujący kontekst polityczny i historyczny epoki włoskiego renesansu. Przede wszystkim jest to jednak psychologiczny pojedynek dwóch silnych osobowości, z których żadna nie jest taką, jaką może się wydawać na początku. „Machia” to pierwsza sztuka wystawiona na deskach teatru dramatycznego, której Juliusz Machulski jest zarazem autorem i reżyserem.
Na scenie spotykają się doświadczenie i młodość, które wnoszą odtwórcy głównych ról: Adam Ferency i Piotr Głowacki. Pierwszego z nich nie trzeba przestawiać – to jeden z najwybitniejszych przedstawicieli swego fachu w Polsce, wsławiony wieloma rolami filmowymi i teatralnymi.
Piotr Głowacki, po świetnych rolach m.in. w „80 milionach” Waldemara Krzystka (polskim kandydacie do Oscara) i „Dziewczynie z szafy” Bodo Koxa, uznawany jest za nadzieję polskiego kina (laureat Nagrody im. Z. Cybulskiego2013), ale jego talent docenili także twórcy teatralni: występował już m.in u Grzegorza Jarzyny, Jana Klaty i Mikołaja Grabowskiego.

Szczegóły

Król Edyp

Tragedia

Najdoskonalszy kryminał wszech czasów, jedno z najstarszych arcydzieł literatury dramatycznej, wzór tragedii doskonałej, pierwszy evergreen w historii dramatu. Do dziś krytycy są zgodni – napisany ok. 427 r. p.n.e. przez Sofoklesa dramat nie ma sobie równych. Oto tytułowy bohater rodzi się pod znakiem okrutnej klątwy: zabije własnego ojca, poślubi matkę i spłodzi z nią potomstwo. Aby uniknąć wyroku, rodzice porzucają małego okaleczonego Edypa w górach. Chłopiec jednak nie umiera tylko trafia na dwór króla Koryntu.

„Król Edyp” wraca na afisz Teatru Dramatycznego. Wcześniej dramat reżyserowali tu Ludwik René i Gustaw Holoubek. „To sztuka o okrucieństwie przypadku, przed którym nie mogą zabezpieczyć ani najlepsze dary natury i umysłu, ani najostrożniejsze przewidywania” – pisał o greckiej tragedii krytyk Jan Kott.

Szczegóły

Sługa dwóch panów

Komedia

Commedia dell’arte w mistrzowskim wydaniu Carla Goldoniego. Motorem napędzającym intrygę jest Arlekin (w tej roli Krzysztof Szczepaniak), który służąc dwóm panom jednocześnie miesza polecenia, zdradza sprawy wymagające dyskrecji i komplikuje bieg zdarzeń. Mamy tu wszystko, co najlepsze: tempo jak w rollercoasterze, wyraziste gesty, taniec, śpiew, skąpego Pantalone przemądrzałego Dottore i romantycznych kochanków.

Muzycy: Dawid Rydz/Rafał Grząka - akordeon, Maksymilian Grzesiak - skrzypce, Mateusz Szemraj- gitara

Szczegóły