Adam Ferency - zdjęcie

Adam Ferency

8,3 / 10

172 oddanych głosów

Data urodzenia:
05-10-1951 (67 lat)

Absolwent warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej (1976). Aktor warszawskich teatrów Na Woli i Współczesnego.

Zagrał m.in. w spektaklach Jerzego Grzegorzewskiego (Wesele, 2000), Tadeusza Łomnickiego (Do piachu, 1979), Janusza Wiśniewskiego (Walka karnawału z postem, 1984), Gustawa Holoubka (Karykatury, 1976), Kazimierza Kutza (Przedstawienie „Hamleta” we wsi Głucha Dolna, 1977; Sami porządni ludzie, 1984), Erwina Axera (Miłość na Krymie, 1993), Krzysztofa Warlikowskiego (Burza, 2003), Grzegorza Jarzyny (Uroczystość, 2001), Macieja Englerta (Pastorałka, 1982; Sen nocy letniej, 1983; Trzy siostry, 1985; Mistrz i Małgorzata, 1987; Dyliżans, 1988; Zabawa, 1988; Wieczór Trzech Króli, 1989; Awantura w Chioggi, 1993), Krzysztofa Zaleskiego (Leonce i Lena, 1976; Mahagonny, 1982; Ślub, 1983; Lorenzaccio, 1986).

W Teatrze Telewizji współpracował z m.in. Agnieszką Holland (Proces, 1980; Dybuk, 1999), Erwinem Axerem (Miłość na Krymie, 1994), Maciejem Prusem (Jan Maciej Karol Wścieklica, 1991), Olgą Lipińską (Przedstawienie Hamleta we wsi Głucha Dolna, 1987; Bunia, 1998), Laco Adamikiem (Pogrzeb fabrykanta, 1980; Elżbieta królowa Anglii, 1984; Woyzeck, 2000), Janem Englertem (Hamlet, 1985), Tomaszem Zygadło (Mówi Handler, 1986; Wielki Peeperkorn, 1989; Moskwa – Pietuszki, 1992), Krzysztofem Zaleskim (Cyrano de Bergerac, 1981; Mahagonny, 1985; Choroba młodości, 1987).

Stworzył role filmowe w obrazach m.in. Agnieszki Holland (Aktorzy prowincjonalni, 1978; Gorączka, 1980), Krzysztofa Kieślowskiego (Przypadek, 1987; Bez końca 1984), Jana Jakuba Kolskiego (Pogrzeb kartofla, 1991; Pornografia, 2003; Jasminum, 2006), Ryszarda Bugajskiego (Przesłuchanie, 1989), Andrzeja Wajdy (Człowiek z żelaza, 1981), Janusza Zaorskiego (Matka królów, 1982; Jezioro Bodeńskie, 1985), Piotra Szulkina (O-bi O-ba. Koniec cywilizacji, 1984).

Jest aktorem Teatru Polskiego Radia – za kreacje w słuchowiskach radiowych otrzymał Wielki Splendor, nagrodę Teatru Polskiego Radia (2000). Za rolę w słuchowisku Noc Walpurgii, albo kroki Komandora otrzymał nagrodę aktorską na III Krajowym Festiwalu Teatru PR i Teatru TV „Dwa Teatry” (2003). W 1991 roku otrzymał Złote Lwy w kategorii najlepsza rola męska na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za rolę w filmie Kanalia w reż. Tomasza Wiszniewskiego.

Od 1994 roku gra w zespole Teatru Dramatycznego.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Wizyta starszej pani

Dramat

Najbogatsza kobieta świata, lamparcica po siedmiu małżeństwach przyjeżdża do swojego rodzinnego miasteczka, w którym już nawet nie zatrzymują się pociągi, a bezrobocie bije rekordy. Wszyscy spodziewają się deszczu pieniędzy. Klara Zachanasian napędzana jest jednak paliwem zemsty za wygnanie, upokorzenie i śmierć dziecka. Może spełnić oczekiwania mieszkańców jedynie za cenę morderstwa. Czy miejscowi są ją w stanie zapłacić?

To opowieść rozpięta między horrorem, komedią a sensacyjnym reportażem. Klara jak antyczna Medea i Czarna Mamba z filmu Tarantino, całe życie podporządkowała wyrównaniu rachunków. Dürrenmatt korzystając z klasycznego motywu pokazuje mechanizm działania pokusy i pyta, jak daleko można posunąć się dla pieniędzy.

Szczegóły spektaklu

Hamlet

Tragedia

Historia księcia Hamleta, który konfrontuje się z nagłą i tajemniczą śmiercią ojca to jeden z najważniejszych światowych dramatów. „Hamlet” w reżyserii Tadeusza Bradeckiego opowiedziany będzie w konwencji ponadczasowej, tak jak ponadczasowa jest spirala zła, która kręci się wokół młodego księcia. To pełna intryg, spisków i walki o tron opowieść o tragiczności ludzkiej historii, w której pokój zapada tylko po to, by mogła zacząć się kolejna wojna.
Sztuka zostanie przedstawiona po raz pierwszy w Polsce w nowym przekładzie.

Szczegóły spektaklu

Sen nocy letniej

Komedia

Noc, która miesza wszystko ze wszystkim, świat ludzi i elfów, odmienia uczucia, a nadchodzący sen odkrywa prawdziwe namiętności. We współczesnej interpretacji węgierskiego reżysera Gábora Máté śmiech przeplata się z jednak z goryczą. W tej opowieści do głosu dochodzą obsesje, niespełnione nadzieje i wyuzdane pragnienia. Szczególnie, że w zdobywaniu miłości wszystkie chwyty są dozwolone, a walka o nią bywa bezwzględna.

Mistrzowska mieszanka tego co okrutne i zabawne, magiczne i bezwstydne sprawia, że „Sen nocy letniej” po czterech stuleciach wymyka się jednoznacznej interpretacji i wciąż jest najchętniej wystawianą sztuką Szekspira.


Spektakl przeznaczony dla widzów od 16 roku życia. Zawiera sceny odnoszące się do zachowań seksualnych i przemocy, które mogą zostać uznane za kontrowersyjne. Wszelkie sceny przedstawione w spektaklu są odzwierciedleniem wyłącznie wizji artystycznej.

Szczegóły spektaklu

Sługa dwóch panów

Komedia

Commedia dell’arte w mistrzowskim wydaniu Carla Goldoniego. Motorem napędzającym intrygę jest Arlekin (w tej roli Krzysztof Szczepaniak), który służąc dwóm panom jednocześnie miesza polecenia, zdradza sprawy wymagające dyskrecji i komplikuje bieg zdarzeń. Mamy tu wszystko, co najlepsze: tempo jak w rollercoasterze, wyraziste gesty, taniec, śpiew, skąpego Pantalone przemądrzałego Dottore i romantycznych kochanków.

Muzycy: Dawid Rydz/Rafał Grząka - akordeon, Maksymilian Grzesiak - skrzypce, Mateusz Szemraj- gitara

Szczegóły spektaklu

Hamlet2

Dramat

Historia księcia Hamleta, który konfrontuje się z nagłą i tajemniczą śmiercią ojca to jeden z najważniejszych światowych dramatów. „Hamlet” w reżyserii Tadeusza Bradeckiego opowiedziany jest w konwencji ponadczasowej, tak jak ponadczasowa jest spirala zła, która kręci się wokół młodego księcia. To pełna intryg, spisków i walki o tron opowieść o tragiczności ludzkiej historii, w której pokój zapada tylko po to, by mogła zacząć się kolejna wojna.
Sztuka jest wystawiona po raz pierwszy w Polsce w nowym przekładzie.

Szczegóły spektaklu

Harper

Dramat

Czasami trzeba po prostu wstać i wyjść zostawiając wszystko za sobą. Czasem czujemy, że nie można dłużej zwlekać ze zmianą, bo zastygniemy jak muzealny eksponat. W takiej sytuacji jest właśnie bohaterka sztuki. Wiadomość o nieuchronnie zbliżającej się śmierci ojca, powoduje, że Harper postanawia spotkać się z nim po raz ostatni. Rzuca pracę, a córce i mężowi nawet nie mówi o wyjeździe. Podróż okazuje się przygodą życia, która zmusi bohaterkę do zadania sobie pytań o najważniejsze sprawy – miłość, lojalność wobec najbliższych i własne miejsce w świecie.

Sztuka Simona Stephensa, autora między innymi „Dziwnego przypadku psa nocną porą” bez cienia dydaktyzmu mówi o sile duchowego przebudzenia i niezgodzie na powszechną desperację.

Szczegóły spektaklu

Cudotwórca

Dramat

Historia trzech osób: Franka - uzdrowiciela, Grace – jego żony oraz impresaria Teddy’ego. Od lat wędrują razem po zapomnianych irlandzkich wioskach, dając nobliwe przedstawienia. Za pomocą tajemnych zaklęć i fantastycznych mocy Frankowi czasem udaje się przywrócić zdrowie chorym. Czasem dokonuje cudów. Zwierzenia trójki bohaterów odsłaniają dzieje tych ludzi, skomplikowane mechanizmy wzajemnych układów, zależności, uczuć. Mówią prawdę – każdy swoją, ale wraz z kolejnym wyznaniem, dostrzegamy różnice w odtwarzanych wydarzeniach i przeżyciach. Wystarczy przecież pominąć jakieś zdarzenie, a obraz życia wygląda zupełnie inaczej.

„Cudotwórca” to pięknie napisana historia o miłości, przyjaźni, oddaniu, poświęceniu. Także o chęci zysku, o niewytłumaczalnej mocy umysłu i cudach. Czy jeśli mocno w coś wierzymy, mamy szansę na cud? A co jeśli mimo ogromnej wiary, cud się nie stanie?


"Cudotwórca” skłania widzów do przyjęcia postawy detektywa. Troje bohaterów opowiada tę samą historię, która osiąga punkt kulminacyjny w hrabstwie Donegal, ale rozłożenie akcentów, ocena zdarzeń, a nawet podstawowe fakty zmieniają się znacząco w każdej wersji. Musimy złożyć własną wersję prawdy i zrozumieć, dlaczego bohaterowie od niej uciekają. – pisał o sztuce Charles Spencer w The Telegraph

Szczegóły spektaklu

Dziennik przebudzenia

Dramat

Na motywach Dziennika i Drugiego dziennika Jerzego Pilcha

„Dziennik przebudzenia” to spotkanie świetnej prozy i aktorskiego kunsztu – spektakl w całości posypany pilchowskim poczuciem humoru, zarazem nie uciekający od tematów ostatecznych, przedstawiający próby ich obłaskawienia. Przedstawienie miejscami pełne jest ironii i sarkazmu, zachowuje styl pisania Jerzego Pilcha – zabawny, barwny, inteligentny, lokujący go w czołówce pisarzy modnych, czytanych, wręcz rozchwytywanych. Spektakl dopełniają nowoczesne i wyraziste wizualizacje z pogranicza jawy i snu, które podkreślają akcję, nadają jej specyficznego nastroju i dodatkowych sensów.

Kiedy Adam Ferency nagrał pierwszy tom Dzienników dla Polskiego Radia, Jerzy Pilch powiedział wprost: „ten dziennik jest pański również”. W wywiadzie udzielonym Janowi Bończy-Szabłowskiemu Adam Ferency przybliżył na czym polega ten rodzaj pewnej pozaartystycznej i intelektualnej bliskości: „[…] Bliskie mi były zawsze poglądy księdza Józefa Tischnera, który powtarzał wielokrotnie, że najpierw jest człowiekiem, a dopiero potem księdzem i Polakiem. Właśnie Jerzy Pilch najpierw jest człowiekiem, a dopiero potem ewangelikiem czy Polakiem, i to w nim cenię. Dla mnie fundamentalną cechą człowieka jest poczucie humoru. A Pilch jest nim obdarzony. Są oczywiście też inne drobne podobieństwa: jesteśmy prawie rówieśnikami, nasi ojcowie nosili imię Władysław. A i temat napojów wyskokowych dla każdego z nas nie jest obcy”.

Szczegóły spektaklu

Wszyscy moi synowie

Dramat

Z powodu wadliwych części do samolotów wyprodukowanych w fabryce Joe Kellera podczas wojny ginie kilkudziesięciu pilotów. Jego syn próbuje znaleźć odpowiedź, czy ojciec dorabiając się majątku, świadomie posłał na śmierć amerykańskich żołnierzy.

Nagrodzona prestiżową Tony Award sztuka z 1947 roku wybitnego amerykańskiego dramaturga Arthura Millera to dramat o moralności w interesach i konsekwencjach jej braku. Autor, nawiązując do doświadczeń II wojny światowej, stawia pytania o granice ludzkiej uczciwości i cenę materialnego sukcesu.

Szczegóły spektaklu

Machia

Dramat psychologiczny

„Machia” to sztuka poświęcona osobie Niccolo Machiavellego, którego 545. rocznica urodzin przypadła na dzień premiery spektaklu. Prezentuje ciekawe, zrywające z dotychczasowymi stereotypami spojrzenie na tę postać, rzucając zarazem światło na pasjonujący kontekst polityczny i historyczny epoki włoskiego renesansu. Przede wszystkim jest to jednak psychologiczny pojedynek dwóch silnych osobowości, z których żadna nie jest taką, jaką może się wydawać na początku. „Machia” to pierwsza sztuka wystawiona na deskach teatru dramatycznego, której Juliusz Machulski jest zarazem autorem i reżyserem.
Na scenie spotykają się doświadczenie i młodość, które wnoszą odtwórcy głównych ról: Adam Ferency i Piotr Głowacki. Pierwszego z nich nie trzeba przestawiać – to jeden z najwybitniejszych przedstawicieli swego fachu w Polsce, wsławiony wieloma rolami filmowymi i teatralnymi.
Piotr Głowacki, po świetnych rolach m.in. w „80 milionach” Waldemara Krzystka (polskim kandydacie do Oscara) i „Dziewczynie z szafy” Bodo Koxa, uznawany jest za nadzieję polskiego kina (laureat Nagrody im. Z. Cybulskiego2013), ale jego talent docenili także twórcy teatralni: występował już m.in u Grzegorza Jarzyny, Jana Klaty i Mikołaja Grabowskiego.

Szczegóły spektaklu

Szczęśliwe dni

Dramat

Szczęśliwy dzień Winnie pełen jest absurdalnych zdarzeń, codziennych, powtarzanych jak mantra rytuałów, które składają się na sens jej życia. Ich nawarstwianie z wolna zaczyna jednak przerażać bohaterkę, dusi ją, niczym surrealistyczna forma, w której wkrótce zapada się po szyję.

„Rolę Winnie w wykonaniu Mai Komorowskiej zaliczam do arcydzieł. Po tylu latach mam wciąż w oczach jej zanikającą postać, jakby wsysaną przez kopiec, w którym tkwi zakopana, w pier­wszym akcie po pas, w drugim - po szyję. (…) Kon­strukcja akustyczna roli Winnie stano­wi niejako brzmieniową analogię do zmienności i pulsacji samego życia, którego Winnie tak uporczywie pra­gnie się trzymać i które w gruncie rze­czy z wielką pokorą akceptuje, godząc się na zadany (choć nie wiadomo przez kogo) los” - Janusz Majcherek.

Szczegóły spektaklu

Król Edyp

Tragedia

Najdoskonalszy kryminał wszech czasów, jedno z najstarszych arcydzieł literatury dramatycznej, wzór tragedii doskonałej, pierwszy evergreen w historii dramatu. Do dziś krytycy są zgodni – napisany ok. 427 r. p.n.e. przez Sofoklesa dramat nie ma sobie równych. Oto tytułowy bohater rodzi się pod znakiem okrutnej klątwy: zabije własnego ojca, poślubi matkę i spłodzi z nią potomstwo. Aby uniknąć wyroku, rodzice porzucają małego okaleczonego Edypa w górach. Chłopiec jednak nie umiera tylko trafia na dwór króla Koryntu.

„Król Edyp” wraca na afisz Teatru Dramatycznego. Wcześniej dramat reżyserowali tu Ludwik René i Gustaw Holoubek. „To sztuka o okrucieństwie przypadku, przed którym nie mogą zabezpieczyć ani najlepsze dary natury i umysłu, ani najostrożniejsze przewidywania” – pisał o greckiej tragedii krytyk Jan Kott.

Szczegóły spektaklu